Kırıldığınızda, haksızlığa uğradığınızı düşündüğünüz zamanlarda bunları yüksek sesle söyleme ihtiyacı duyuyor musunuz? Yoksa sessiz kalıp görmezden gelmeyi mi tercih ediyorsunuz?
Kırıldığınız ya da haksızlığa uğradığınız zamanlarda bunları yüksek sesle söyleme ihtiyacı duyuyor musunuz?
Ağır konuşmam kimseye bu konuda. Kırgınlık bende öfke kin yaratmaz. Konuşurum ifade ederim kendimi. Bağırmam çağırmam esir düşemem. Fayda etmez çünkü. Olan olmuş bundan sonra olmaması için uğraşırım sadece.
Yüksek sesle değil ama belirli bir üslup ile bunu dile getiririm. Yani beni tanıyan insanlar hangi konularda sınır çektiğimi bilirler ki tanımayanlara da bunu direkt olarak belirtirim ki tatsızlıklar başlamadan bitsin. Haksızlığa da hiçbir yerde hiçbir şekilde boyun eğmem ki bunun yüzünden baya çile çekmişliğimde vardır. Kişi diretiyorsa da haksızlıkta sesimi yükseltir ve kelimeleri daha sert şekilde vurgulayarak söylerim.
Çoğunlukla sessiz kalıyorum, ama şöyle bir şey yaptım, bir filmde görmüştüm, kadın yüksek manzaralı bir yere çıkıyor, içinde ne kadar derdi varsa, ne kadar sıkıntısı varsa bağıra bağıra anlatıyor. Bir taraftan ağlıyor, bir taraftan dertlerini anlatıyor, bunu bende denedim gerçekten işe yarıyor. İçini boşalttıyorsun, ve rahatlatıyor gerçekten...
bunu fark etmeyen birisine gürültülü olsan da aslında anlamı olmaz kırıldığımda ben sessiz oluyorum.. Ancak onun dışında haksızlığa tahammülüm yok bu yüzden yeri gögü yıkarım bir şekilde onu duyururum hakkımı ararım bu benim çizgim :)
Ben pek sessiz kalamam. İnsanlar yaptıklarının farkında olmalı. Yoksa bunu normal bir hareket gibi algılayıp ona göre hayatlarına devam ediyorlar. O yüzden dile getirmek ve açık olmak gerekiyor.
Çok kırılırsam ve söyleyeceğim hiçbirşeyin bunu değiştiremeyeceğini biliyorsam susarım. Haksızlık söz konusu oldugunda hayır. Olması gereken şekilde hakkımı savunur ve çözülene kadar durmam.
tepkilerin artik o kadar değişken ki dün kiymaetler kopardigima bugün sessiz kalırken dün normal gelen şeyler bugün dünyaları yikmama sebep oluyor ve bu durumdan çok rahatsizim
Sessiz kalmayı tercih ediyorum. İçimde biriktirdiklerim bir dile gelse daha da kırılıp yıpranacağımdan eminim. Denedim ve gördüm. O gün bugündür sessiz kalmayı daha uygun buluyorum.
Çok sevdiğim biri ise tutarım kendimi Genelde ağlarım sonra sakinlesince uygun zamanda neye kırılıp neye üzüldüğümü söylerim ama eğer pek samimi olmadığım veya benim için değeri olmayan biriyse ağzıma geleni söylerim.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Gerek yok güce tapan pice yavşayan kötülerin geyşası iyilerin düşmanı kadın ırkının bana ve hemcinslerime yaptıkları tüm kahhbelikleri burada doya doya eleştirebiliyorum zaten.