Geçmişe dönüp baktığınızda bu hayatı halen yaşamaya değer buluyor musunuz?

Bence sizin şu an yaşamaktan zevk alamamanızın nedeni, ne geçmişteki hatalarınız, ne de çevrenizdeki insanlar... Sebep her zaman bizim bakış açımızdır. Hayata bir anlam yükleyebildiniz mi? Bu anlamdan kendinize yaşam ideali ve başarılması gereken hedefler çıkarabildiniz mi? Aslında birçok insan bu sorulara cevap veremiyor. Ezbere hayatlar yaşıyoruz. Toplumun genel değer yargıları dahilinde bir yol tutturup gidiyoruz. Bazen işler iyi gidiyor, ama bazen de hayat bize batıyor. Bu batma bence çok da kötü bir şey değil. Tekrar sorgulama imkanı yakalıyoruz. Bu dönemde "hayattan zevk alamıyorum, her şey bitti" deyip kesip atmamalıyız. Neden alamadığımızı sorgulamalı ve eksiklerimizi tamamlamalıyız.

Kendi adıma hayatın büyük bir anlamı olduğunu biliyorum ve sürekli bir gelişimi yakalamaya çalışıyorum. Hayat bence ahlaki değerler ve güncel kültür açısından sürekli olarak kendini daha ileriye götürebilme esasına dayanır. Bunun için çabaladığınızda hiçbir şey sizin moralinizi bozamıyor. Nasıl bozsun ki, başınıza gelen en kötü olayları -hatta kendi hatalarınızdan kaynaklanıyor olsa- bile gelişiminize yardım eden unsurlar olarak görüyorsunuz. Böyle bir bakış açısına sahibim ve hayat, ne getirirse getirsin benim için ne manasız, ne de monotondur. Ne demiştim: Her şey bizim bakış açımıza bağlı...

Geçmişe bakın, ama bazen; bakışınızı daha çok geleceğe ve hedeflerinizi gerçekleştirmeye yöneltin.