Evet, fazla hassas biriyim ve haksızlık ya da bu tür moral, sinir bozan olaylarda elimde olmaksızın direkt olarak gözlerim doluyor. Birilerinin yanında ağlamaktan nefret ettiğim için yalnız kaldığım ilk fırsatta ağlıyorum. Bu biraz olsun rahatlamamı sağlıyor.
Aşırı duygusal bir insanım. Duygularımı çok yoğun yaşıyorum. Ağlamam için illaki üzülmemek gerek olmuyor.
Kendimi ifade ederken bile bazen ağlarken buluyorum kendimi. Elbette ki her ortamda ağlayan bir kadın değilim. Yalnızken, odamda, battaniyemin altında🥲🥲
Yahu ben filmlerdeki kötü karakterlere bile üzülüp ağlıyorum 🥲🥲
Ağlamıyorum gidip yemek yiyorum moralim bozulunca. Ya da odama kapanıp müzik dinliyorum kimseyle konuşmuyorum saatlerce. Ağlayabilmem için sinirlerimin bozulması lazım, çok kızgın olmam lazım. Sağlam bir sebep gerekli yani.
Her şey için ağlamam, moralimi bozan bir durum için 15 gün falan önce deli gibi ağlamıştım bir daha da o durum yüzünden ağlamayacağıma yemin ettim. Kendimi motive etmeyi severim, göz yaşım değerlidir kolay akıtmam.