Hiç evden dışarı çıkmadan yaşamaya dayanabilir misiniz?

Ben 13 18 20 25 30 yaşlarında da aynıydım 32 yaşındayım hâlâ aynıyım hiç evden dışarı çıkmıyorum

Evet öyle benimde hiç arkadaşım yok zaten gençliğim hep yalnız geçti hiç arkadaşım çevrem olmadı hiç sevgilim kız arkadaşım da olmadı çocukluğumdan belli dışlanan biriyim bende kendimi zamanla kapattım ergenliğim gençliğim hep eve kapalı geçti 32 yaşındayım hâlâ aynıyım hatta daha da kapandım yaşadığımı unuttum artık

Sağ ol zaten beni insanlar anlamıyor buna alıştım artık hep Allaha sığınan biriyim ama kendime inancım yok yani kendimi yetersiz hissediyorum öyleyim de çünkü kişiliğim gelişmedi oluşmadı hayat çocukluktan başlar her şey zamanla gelişir oluşur ben zamanında gelişemedim oluşamadım temelim yok hayata karşı zayıf güçsüz kaldım

Biliyorum bu dünya gelip geçici ahiret hayatı gerçek hayat ama bu hayatta işim yok eşim yok sosyal hayatım yok Allah doğayı yaratmış insanlar yararlansın diye güneşten ağaçlardan dağlardan temiz havadan denizden değil mi? Ama ben hiçbirinden yararlanamıyorum evde geçti gidiyor hayatım nefes alamıyorum artık boğuluyorum insan evde durmaktan hasta oluyor

Çocukluğumdan belli utangaç çekingen içime kapanık sessiz biriyim bu yüzden kapanık kaldım kendimi kapatarak yaşadım hiç açılamadım sosyalleşemedim özgüven kazanamadım kendimi hep eve kapattım zamanla daha da kapandım gençliğimi hep evde geçirdim hâlâ aynıyım

Evet kılıyorum ama geç başladım yani 25 yaşlarında falan başladım

Evet ama evde insan sıkılıyor bunalıyor anla işte eve kapalı yaşamayı kimse istemez hayat dışarda tamam ibadetin yeri ayrı ama insan doğadan havadan denizden ağaçlardan herşeyden yararlanmalı ben yararlanamıyorum ki

Öyle bir imkanım yok şehirde yaşıyorum evet ben daha evden dışarı çıkamıyorum nereye gidebilirim en son 10 sene önce askerden geldim daha da hiçbir yere gidemedim uzak yerlere gidemiyorum dağlara köye falan gidemem zaten imkanım yok param yok imkansız maalesef

Parasız yaşıyorum bu yaşıma kadar parasız yaşadım ailemin durumu da yok öyle zaten yani imkansız ben hayatımda hiç öyle daha doğaya falan da gitmedim gidemem de sanmıyorum ama hep isterdim gitmek

Yok hiç olmadı zaten araba kullanmayı bilmiyorum ehliyetim bile yok

Yani Allaha sığınıyorum evet ama evden dışarı çıkamıyorum biryerlere gidemiyorum yapamıyorum olmuyor sana basit gelebilir ama bana imkansız geliyor senelerdir güneşsiz temiz havası yaşamaktan çöktüm evde çürüdüm

İnsan içine çıkamıyorum zaten o ayrı ama dışardan da korkuyorum yani doğaya dışarıya hasret yaşıyorum evet ama korkuyorum dışardan doğadan bile gitmek isterdim ama bana imkansiz geliyor orada kalmaya gerek yok bir kere gitsem bir kaç saatliğine de olsa bana yeter ama bu bile imkansız benim için

Korkuyorum Allaha sığınsam da yine aynıyım korkuyorum kendimi aşamıyorum neden anlamıyorsun ki yapamıyorum yapabilsem bu yaşıma kadar neden kendimi eve kapattım senelerdir eve kapalı yaşayım ki

Sağ ol yardımcı olmaya çalıştığın için ama bu bana senin kadar basit gelmiyor ben senin kadar cesaretli özgüvenli değilim ben daha evden dışarı sokağa çıkamıyorum sen bana daha çok diyorsun ben sokaktaki ağacın altına gitmeye bile razıyım ya da ağaçlı bir parka

Her yönden özgüvensizim ve kendimi zayıf güçsüz yetersiz hissediyorum dış görünüş olarak kişilik olarak her konuda yani bilmiyorum zaman geçtikçe daha da kapandım bu hale geldim hep evdeyim senelerdir gençliğimi hep evde geçirdim evet insanlardan çekiniyorum utanıyorum bu ayrı ama aynı zamanda dışardan da korkuyorum ikisi birden beni daha da kapatıyor

Evet

Ailemle bile çıkmıyorum ailem hep diyor çık diye ama ben çıkmıyorum markete bile gitmiyorum hep evdeyim gece gündüz senelerdir

Bu durumda olan bir insanın birden bunu yapması sence normal mi kolay mı tamam Allahın adını veriyorsun kurandan ayetler yazıyorsun ama ben normal bir insanım korkularımı aşamıyorum olmuyor yapamıyorum evet Allaha sığınan güvenen biriyim ama Allah bu dünyada herşeyi bir sebebe bağlamış benimde kişilik yapım böyle ve hayatıma engel oluyor kendimi aşamadım aşamıyorum herşeyin bir sebebi var çocukluk ergenlik dönemleri insan hayatı için önemli bir evre o evreyi sağlıklı tamamlayamadım bu da yetişkinliğimi olumsuz etkiledi

Haklısın doğru söylüyorsun sana sonuna kadar katılıyorum ama ben yapamıyorum neden beni anlamıyorsun yapamıyorum olmuyor dışarı çıkmak sana göre kolay olabilir ama bana imkansız geliyor senelerdir eve kapalı niye yaşayım demekki aşamıyorum kendimi

Alışamadım açılamadım hep evde durmaktan kapanık kaldım korkum arttı dışardan korkuyorum bilmiyorum neyse ya boş ver kapatalım konuyu ben burada çözüm aramıyorum artık kabullenmeye çalışıyorum bu durumu ömrüm evde geçer gider diye düşünüyorum

Hiç özgür olamadım evde tutsak yaşıyorum özgürlüğümü ilan edemedim bu yaşıma kadar kendimi aşamadım hep kendimi kapatarak yaşadım kişilik yapım bana engel oldu izin vermiyor dışarı çıkmama sosyal olmama sokağa çıkmama doğaya gitmeme ne yapıyım ki çocukluğumdan ergenliğimde okula gittim ama açılamadım pasif özgüvensiz asosyal kapanık kaldım işte gençliğimi de hep evde geçirdim askerden geleli 10 sene oldu hep evdeyim hiçbir yere gitmiyorum gezmiyorum eğlenmiyorum doğaya gitmiyorum imkanım da yok olsa da gidemem zaten evden çıkmak bana artık imkansız gibi geliyor anca rüyamda hayallerde falan

Şehirde yaşıyorum doğaya yakın değilim köyde kırsalda yaşamıyorum bu ayrı sorun ama asıl sorun kapanık bir insanım neden zorluyorsun bu kadar çıkabilsem seni bu kadar yormazdım zaten lütfen anla beni bazı şeyler demekki olmuyor düzelmiyor hayatta

Teşekkür ederim Allah razı olsun yardımcı olmaya çalıştığın için

Amin her şey için sağ ol Allaha emanet ol hayırlı geceler

Psikolog ne yapacak ki benim psikologluk bir durumum yok kişilik yapımla alakalı bu

Bana hasta mı diyorsun ben hasta değilim niye herkes bana ruh hastasıymışım gibi davranıyor ya normal insanım ve kişilikle alakalı sorunum var yani çocukluğumdan belli utangaç çekingen içime kapanık sessiz biriyim yeterince açılamadım kendimi aşamadım hep kapanık kaldım sosyal olamadım özgüven kazanamadım kendimi hep eve kapattım zamanla daha da kapandım ve gençliğimi tamamen evde geçirdim hâlâ da aynıyım bunun tedavisi de telafisi de yok maalesef

Çünkü zamanında ergenlikte falan açılmam lazımdı

Sağ ol da ben bu yaşıma kadar istesemde düzelemedim evet çaresizim hep mutsuzum dert yanıyorum ama biliyorum ki bu durum hiç değişmeyecek kişiliğim değişmiyor hayatı kaçırdım gençliğimi hiç yaşayamadım hiçbir şey yaşayamadım her şey içimde kaldı hayata geç kaldım bu benim için büyük bir kayıp eksiklik kendimi zamanla daha da kapattım kapatmaya da devam ediyorum bu bir hastalık değil sadece şanssızım

Psikolog bana fayda etmez yani ben bu yaşıma kadar hep değişmek istedim olmadı artık hayattan bezdim heves istek kalmadı hayatı kaçırdım hayata geç kaldım gençliğimi hiç yaşayamadım bu durum psikolojimi mahvetti bunun telafisi yok geçti gitti en güzel yaşlarım hiç yaşayamadım ve kişiliğinde değişmiyor değişeceğini de sanmıyorum çocukluğumdan belli aynıyım yani

Ben hasta değilim ki psikologluk durum yok ortada neden kimse anlamıyor beni ya benim kişilik yapım böyle ve şanssızım yani zamanında açılamadım çocuklukta ergenlikte açılmam lazımdı açılamadım bu yüzden hep kapanık pasif asosyal özgüvensiz kaldım kendimi eve kapattım zamanla daha da içime kapandım sorun bu ve bunun bir tedavisi yok sanmıyorum bu yaşıma kadar istesemde açılamadım zaten

Ben hayatta öyle görüntülü sesli konuşamam yazışarak anlatırım herşeyi

Kendimi yazarak ifade ediyorum hep

Psikolog istemiyorum sağ ol düşündüğün için ama benim durumum çözümsüz psikolog hiçbir şey yapamaz bana

Belki de artık kabullenmeye başladım böyle öleceğimi zaten gençliğim böyle gitti evde durmaktan kendimi daha da kapatmışım herşeye böylece olup gideceğimi düşünüyorum

Ben dışarı çıkamıyorum ama sorun bu yani evde bunalarak sıkılarak yaşıyorum senelerdir herkes evi sevse de temiz hava almaya çıkıyor ben temiz havaya bile çıkamıyorum

Sosyalfobi agorafobi çekingenlik utangaçlık özgüvensizlik hepsi birden hayatımı mahvetti

Ara sıra da çıkamıyorum hiç çıkmıyorum markete pazara bile gidemiyorum sokağa çıkamıyorum anca balkona çıkıyorum o da rahat olamıyorum kendimi göstermeyi sevmiyorum beni kimse görmesin istiyorum