Hayat her zaman istediğimiz gibi giden bir macera değil. Hepimizin bunun farkında olduğunu düşünüyorum evet ama bazen de olumsuzluklar üst üste geliyor ve insanın umutları çıkmaz sokağa girebiliyor.
Bu durumla nasıl başa çıkılmalı a dostlar? Kitap okuyorum, sertifika programlarına katılıyorum, dua ediyorum, ibadet ediyorum... Yine de o umutsuzluk duygusu içimde çöreklenmiş ve gitmiyor...
Kesinlikle sporu hayatınıza ekleyin derim😊 durduk yere mutluluk hormonları artıyor daha ne olsun. Hem sağlığınıza katkı sağlamış oluyorsunuz, hem de bazen insanın aklına hiç gelmeyen çözüm yolları spor yaparken gelebiliyor 👍🏻
Belki umid edilen seyi Gercekten istemiyoruzdur.. sadece istedigimizi saniyoruzdur.. veya yeterince kendimizi motive eden/ ümit ettiren sözleri okumamisizdir. Bir cok sebebi vardir bulmak lazim o engeli. Bazen oluyorki hakkimizda hayirli olmayan seyleri bastan tam manasiyla istemiyoruz sonra ucup gidiyor zaten o sey ve sonrasinda Elhamdulillah iyi ki olmamis diyoruz.
Umut etmeme engel olan sey ne? Hangi düsünce, hangi KORKU.. veya hangi duygu onu bulmak lazim
Hiç kimse kendisi için gizlenen müjde ve mutluluğu bilemez. (Secde sûresi/17)
Yapacağın ilk şey hayatının kontrolünü tekrar eline almak. İpleri umutsuzluğun eline bırakma. Bugüne odaklan, anda kal, eğer farklı sonuçlar istiyorsan farklı yolları denemeye başla ve yanında olmak isteyenlere izin ver yalnızlık böyle zamanlarda doğru bir tercih değildir. Destek almak her zaman daha sağlıklı sonuçlar verir insana. Ve en önemlisi bu durumdan daha güçlü çıkacağını hatırlaman. Çünkü hayattaki her zorluk insanı biraz daha geliştirir, olgunlaştırır.
50 senedir aynı şeyler insanlar sana yardımcı olmaya çalışıyor kafana hiçbir şey girdiği yok sen böyle olmayı seviyorsun gelişmeyi reddedip şikayet etmekten haz alıyorsun hastalığın bu senin böyle söyle psikoloğuna. Bakış açınızı değiştirmek gibi olmasın ama mazoşist miyim de.
Psikoloğum hiç hayatımda hiç psikologa gitmedim bana kimse yardımcı olamaz olamadı da zaten beni anlayan da yok maalesef herkes kendi yaşadığı hayata göre anlar insanları bunu yaşayan bilir sana herkese basit saçma anlamsız gelebilir bu sorunlar ama yaşayan benim zorluğunu çeken benim konuşması kolay yap demesi kolay size göre
Düşündürmeye çalışıyorum olumsuzluk üzerine sabitlenmiş tavrından vazgeçmen gerektiğini hatırlatıyorum sanki söylenen güzel cümleler bir işe yaramış gibi aynılarını bekleyip taramalıyla olmaza bağlayacağından eminim çünkü
Olumlu düşündüğüm de çok oldu hâlâ oluyor ama yine hep aynı hiçbir şey değişmiyor kişiliğim değişmiyor değişmez de çünkü çocuklukta ergenlikte böyle oluşmuşum bu benim temelim altyapım evet insan hep gelişmeye devem eder ama ben en baştan eksik gelişmişim yani çocukluktan itibaren ergenlik dahil kişilik olarak psikososyal olarak gelişimimi sağlıklı tamamlayamadım bu da gerçekten yetişkinliğimi olumsuz etkiledi