Umutsuzluğa kapıldığınızda neler yaparsınız?

İnsanın düşmesi , yeniden kalkması için bir sebeptir. Demir dayanıklı olsun diye binlerce kez dövülür. Daha güçlü kalkışlar olsun diye yere düşmek gerekiyor bazen. Düşünce de umutsuzluğa kapılıyorum haliyle. Ama ayağa kalkmam için güçlü sebeplerim var onları düşünüyorum. Her düştüğümde o sebeplere sarılıyorum.
Ve her seferinde yine, yeniden üstümü temizleyip ayağa kalkıp yoluma devam ediyorum 🧚‍♀️😌
#umuthepvar

Ben kendimi bir odaya kapatıyorum kimseyi yanımda etrafımda görmek istemiyorum öyle durumlarda daha çok çözen değil de kendine eziyet eden biriyim kendimi bu şekilde cezalandırırım bir çözüm aramam odaya kapatırım kendimi saatlerce yalnız kalırım düşünürüm ağlarım çünkü kimse çözemez bu derdimi biliyorum birine anlatsam ne yapabilcek ki hiçbir şey o yüzden ben de bu yolu deniyorum arkadaşımda yok yakın biride kendimi içimde yaşıyorum öyle işte anlatamıyorum kimseye anlatsam da değişen bir şey olmuyo

Uzun zamandır çok fazla umutsuzluğa kapılmıyorum. Edindiğim tecrübelerden olsa gerek; en büyük çarelerin en umutsuz anda geldiğini biliyorum.

Biz insanlar olarak o kadar ağır ilerliyor, o kadar risk almıyor ve o kadar bir şeyleri bekletiyoruz ki; mecbur kaldığımızda elbet bir çözümünü buluyoruz.