Tebrik etmek neden zor gelir insana?

Benim için zor gelmez aslında. Başarı elde etmiş insanları tebrik ederim, fakat aynı başarıyı ben elde ettiğimde aynı tavrı görmez ise ben de keserim bu davranışımı. Her şey karşılıklıdır aslında. Kimi insan bir başkasının başarısını çekemez ve bu sebepten dolayı belki sessiz kalır ama böylesi bir davranışı sergilemek çok kıskançça durur. Dışardan bu algıya düşmemek için tebrik ettiğim durumlar da olur ama dediğim gibi aynı davranışı karşımdakinden de beklerim. Yoksa aynı karşılığı bulur.

Başta ne zor gelir insan denen zor canlıya?
Şükürler olsun demek!!! Yaradan, mecazen, başarır. İnsana deli gibi istediği herşeyi lütfeder. Şükretmek de adeta, Yaradan'a tebriklerini sunmaktır.
Bir de farkettim ki, insan canlısı esasen, öz'de, çok fakir. Fakirlikten mutlu. Herkes fakir olsun, sadece ben zengin olayım harisliği o özden. Burada parasal bir zenginlik değil tek kastettiğim. Tüm nimetler. Tüm başarılar. Evrensel olarak tüm güzellikler. Başkasında görülen nimete, başarıya verilecek birkaç tepki var. Herkesin harcı olan kıskanmak, haset etmek, o insandan o nimet gitsin diye dört gözle beklemek, hatta buna her fırsatta el vermek. Bunu herkes kolaylıkla, haz alarak yapar. İki, ne zarar vermek, ne de tebrik etmek, vicdanı engel olabilirse, en azından nötr kalır. Bunu da sıradan bir kalabalık yapabilir. Üçüncü tepki ise, hani derler ya,"gönlü çok zengin bir insan"diye... Gönlü yani öz'ü o kadar zengindir ki bu insanın. Başka insanlarda ve tüm yaratılmışlarda gördüğü güzelliklere, nimetlere, başarılara, sevinçlere kendi başına gelmiş gibi mutluluk duyar. Sevinç duyar. Hatta gurur duyar, şükreder. Bu insanlardan alınan tebriklerin lezzeti de bir başka olur. Ağzının kenarıyla, cenazesi varmış gibi bir suratla yapmaz tebriğini. Sizi tebrik ederken, yüzü aydınlıktır, gözleri ışıl ışıldır, hakikaten sevinir ve sizi içtenlikle merak eder. Hepimiz birbirimiz adına samimiyetle zenginliği dileyebilecek kadar zengin olsaydık, yeryüzünde fakirlik kalmazdı. Bu zor bir tavır gerçekten. İnsan bazen öyle oluyor ki, çocukluğunda isteyip elde edemediği bir oyuncağı, yetişkinliğinde başka bir çocukta görse kendisiyle kıyaslamaya ve o çocuğun mutluluğunu alaşağı etmeye çalışıyor. Kıyaslama zehirli bir enerji. Hepimiz tekiz ve kendimize özgüyüz. Birbirimiz için sevinç duymak bizleri yaşatır ve zenginleştirir...🦄🍀🍏⭐❤️

Ben çok kez insanları başarılarından dolayı tebrik etmişimdir ve mutlu da olmuşumdur. Fakat çevrem öyle olmadı hiç bir zaman bırakın tebrik etmeyi bazen kıskananlar oluyor. Bu yüzden hiçbir zaman insanlardan tebrik beklemem. Bu arada bunun sebebi ise genelde "ben ondan daha iyi olmalıyım, onun yaptığını herkes yapar" gibi düşüncelerden kaynaklı oluyor.