Bu yıl mutlulukların mı çok üzüntülerin mi?

Her ne olursa olsun, her ne yaşarsam yaşayım mutlu olabilmeyi bilen biriyim. Bana sorsan 2020 bile benim için keyifli bir yıldı. Yaşadığın her duygu için beynin kanıt arar, eğer sen olumsuz duygularla bakan biriysen beyninde buna kanıt arar ve önüne tüm olumsuz şeyleri bulup sergiler.. sende seç beğen al😅.. olumlu bakabilmek güzel olanı görebilmek çok önemli. Kaldı ki yaşanılan olumsuzluklar bile bize bir şeyler katabilmek için gerçekleşir. Bir şeyin zorluğunu , olumsuzluğunu görmeden elde etmenin de pek tadı olmuyor kabul edelim)

Bu hayattan keyif alabilmek için ya acınızı ya da açınızı değişmek zorundasınız.

Bir insan ortaya bilgisini koyduğunda sana "bilgisizsin" demiş olmaz; sen onun karşısında kendini bilgisiz ve yetersiz hissettiğin için, iç sesin sana bunu söyler. Bir insan görselliği (güzelliği/yakışıklılığı/fitliği) ile ön planda olduğunda sana "çirkinsin, bakımsızsın" demiş olmaz; sen kendini o kişinin karşısında çirkin ve bakımsız hissettiğin için komplekse girer, rahatsız olursun ve kişi hangi eylem yahut söylemde bulunursa bulursun sen bunu kişiselleştirir, yapılan ve söylenen her şeyi tehdit algılarsın. Kimse sana aptalsın demez, başarısızsın demez, fakirsin demez, mutsuzsun demez.. Tüm bunları sana, kendinle barışık olamadığın "iç sesin" söyler..

Herkes gidip birilerine yardım ettiği ölçüde kendini "iyi insan" addeder. Oysa iyi insan olmak sanıldığı kadar basit ve kolay bir iş değildir, kezâ kolay ulaşılabilecek bir mertebe hele hiç değildir! İnsanları tehdit algılamadığın, iç dünyanla barışık olduğun, kimseyle rekabete girmediğin, yarışmadığın, savaşmadığın ve kimseye bilerek yahut bilmeyerek zarar vermediğin ölçüde "zararsız insan" olur, sonrasında bu seviyenin üzerine iyilikler ve güzellikler katarak "iyi insan mertebesine" ulaşırsın.

Mesele gayet açık: zararsız olamadan İNSAN olamazsın, insan olamadan İYİ İNSAN mertebesine ulaşamazsın. İyi insan olman için içindeki tüm kompleksler, yetersizlikler ve olumsuz düşünceler ile yüzleşmeli, kabule geçmeli, onlarla barışmalı ya da tek tek her birinin üstesinden gelmeli, aşmalısın. Aşamadığın ya da barışmadığın her kompleks, her yetersizlik, her olumsuz duygu ve düşünceler seni farkında olmadan bulunduğun çevrenin şeytanı yapacaktır.

Kişi iç sesiyle ne kadar barışıksa o kadar mutludur, ne kadar mutluysa o kadar öz güvenlidir. Ne kadar öz güvenli ise o kadar kendi hâlindedir, o kadar yaşamın tadına varır. İç sesi kendine küfreden bir insana dünya iltifat etse ne yazar? O yine mutsuz ve düşman olacak birilerini bulur..