" Bana öyle bir ders verdi ki, hayal kurarken bile haddimi biliyorum." Diyecek ne yaşadın? Hayattan aldığım en büyük ders, "Sevgisiyle karşında sapasağlam duramayan birine, asla yaslanmayacaksın! Can Yücel özetlemiş...
Bağlanmamayı öğrendim, Can Yücel yine bir şiirin de "Bağlanmayacaksın öyle körü körüne '' diye belirtmiş...
Beklentisiz olmayı öğrendim, çünkü birisinden bir şey beklemeyince hayattan tat almak almak mümkün... Kendime inanmam güvenmem gerektiğini öğrendim, çünkü başarının tek yolu bu...
Pes etmemeyi öğrendim, bisiklet süremeyip düşsem de diz yaralarıma aldırmadım... Hayatta hersey yaşanır ve o yaşanan iyi kötü ne varsa bize ders niteliğindedir.
Öyle ahım şahım aldığım büyük bir ders yok. Ne olursa olsun, ne yaşarsan yaşa bu hayatta kimse için kendinden ödün vermemek gerekirmiş onu anladım. Fedakarlık yaptığın kişi ile gerçek bir bağ olmadığı sürece sadece kişinin kendisine olan saygısızlığı gibi gözüküyor. Kimilerine iyi davrandıkça bunu suistimal edip sizi kullanmaya ya da sinirli, öfkeli zamanlarında ilk kıracağı kişi olmanıza yol açıyor. O yüzden kemik kişilik yapısını korurken kişilere yaklaşımımı karşımdaki kişinin duruşu belirliyor.
Hayata nasıl bakarsam onun da bana o yüzünü gösterdiğini öğrendim. Bu da bana herkesle, her şeyle, başta kendimle barışmamı sağladı. İnsanlar bilerek ya da bilmeyerek bir şeyler yapabilirler, karşılığında benim tutumum daha önemli. Ben benden sorumlu olduğumu öğrendim. Valla saysam çok şey öğrendim diyebilirim. Zaten öğrenmek için gelmedik mi? Ben reenkarnasyona da inanıyorum. Kaç kere gelirim hayata daha kim bilir, eksik bir şey kalırsa yine öğreneceğim. 😄 böyle düşününce eğlenceli bile. Valla 😄 insanlara birer ruh olarak bakıyorum, içindeki çocuk ruhuna, olgun ruhuna, veya herhangi hangi rolde olduğunu va, hepsini gözlemlemek, dokunmak, tanımak falan çok ilginç geliyor bana. Başkalarına olan tepkimle kendime bakabiliyorum. Gelişmek için birbirimize ihtiyacımız var bir yerde, onu anlıyorum. Valla hayat güzel bir şey. Yaratıcı o kadar güzellikler yaratmış, olumsuz şeylere odaklanmadan iyi şeylere odaklanmak falan değiştiriyor hayatımızı. Böyle işte ☺️🥰 seviyorum ya hayatı.
İyi şeyler öğrenmişsin.. Bana gelince... Ben her zaman hayatın öğrencisi olmaya devam edeceğim. Hic bitmiyir öğrenilecek şeyler. Ama "en" lerle işim olmaz. O türden siralamalar çok ta bana göre değil. Hayatta öğrendiğin neler var dersen...
Dik durmayı. Degerlerinden taviz vermemeyi Sürekli gelişim içinde olmayı İnsanları anlamaya çalışmayı Çatışmacı degil uzlaşmacı olmayı Bağımlı ve takintili olmamayı Olaylara her yönden geniş açıyla bakmayı Menfaatim için haksızlık yapmamayı Yapıcı olmayı... vs uzar gider liste.
Liste benim daha uzun sıkıldım yazmaktan 🤣🤣 konuşmayı tercih ediyorum, biliyorsun cır cır çenem durmuyor 🤣🤣 bu arada sormadın ama kulağım çok iyi durumda 😊
Omzuna yaslandığın, hayatım dediğin insanın dâhi canını hiçe sayıp varlığımdediğin insandan İhaneti tatmak. Giden onbeş seneme oldu. Geçmişi hiç sorgulamıyorum. Olan oldu diyorum. Hayatıma reset attım sadece. İnsan Güven, Sâdâkât duygusunu şimdi çok daha iyi anlıyor. Daha doğrusu kime güveneceğini bilemiyorsun.
İnsan yaşadığını bilir. Hayat bir tecrübedir. Tırnağın varsa başını kaşırşın. Kimsye güvenmeyeceksin. Yere düştün isen sen tek başına kalkacaksın. Arkana bakıp biri gelsede kaldırsa diye beklersen hayatının enbüyük hatasını yaparsın. Sadece senin için zaman kaybı olur bu. Hayat uzun bir yol. Mezra kadar giden bir yol. Daha ne görürüz bilemeyiz. Rabb'imden tek temennin iki evladımın hayırlı bir şekilde büyümesi. Onlarla hayatı öğretiyorum. Yer sofrasında yemek yiyip muhabbetimizi ediyoruz. Evde onları sedası var. Başka da bir şeye gerek yok