Kitap okumayan birisine neden cahil gözüyle bakılır?

Cahilliğin ölçütü elbette ki kitap okumak değil, fakat dediğin olgular doğru evet. Bazı kavramları, özellikle de hayata yönelik alınması gereken kararları bilgi yoluyla dahil edebiliyorsun benliğine.
Şöyle ki, mesleğimdeki konumuma gelmeden önceki sürecimde, yüzlerce psikoloji kitabı bitirdim. Faydası oldu mu, elbette ki epey oldu. Ciddi derecede öğretileri kazandırdım zihnime.
Şu da var ki, çalıştığım ekipte yurt dışından birisi, toplasan 10 kitap dahi okumamış hayatı boyunca. Videolar, ufak makaleler hatta ses kayıtlarıyla gelmiş bu konumuna.
Özetle durum şundan ibaret. Bir şeyleri birisinin beynine zorla sokamıyorsun; cahilliği bizzat isteyerek benimseyen kesim de epey kalabalık.
Algın açıksa, öğrenmeye meyilliysen, en nihayetinde her okuduğun detayı yaşantına ve karakterine yansıtabiliyorsan ve en önemlisi, gerçeklerden kaçmıyorsan, öğrenmenin yolu çok bu hayatta.
Fakat kitap okumak iyidir her zaman..

Okumak bilgislizliği alır, gözlem yeteneği kazandırır ama eşşeklik bakidir. MKA = okumuş olanlardan en büyük cahiller çıktığı gibi, hiç okumak bilmeyenlerden de hakikati gören gerçek alimler çıkabilir demiştir. Bence bir kişinin elinde kitap olmasına değil aklına bakarak bu yorumda bulunulmalı.