İnsanların seni tanımalarına izin veriyor musun?

Karşımdaki kişiye ve onun tutumuna bsna karşı davranışlarına göre bu durum değişkenlik gösteriyor. Beni her tanımak isteyene kendimi tanıyamam kimse kusura bakmasın. Önceden yeni insanlarla tanışmayı seviyordum. Artık daha tedirginim ve karşıma çıkan insanların çoğunluğunun art niyetli olması beni yıldırdı. Kendimi çok iyi ifade ettiğimi düşünüyorum ve sınırları belirliyorum, fakat karşımdaki insanlar ya canım ya da cidden çok abazalar ki benim arkadaşlık sınırımı geçmeye çalışıyor. Olmayınca beni sınadıklarini veya tepkimi görmek istedikleri için yaptıklarını söylüyorlar. Ordan bakınca saf aptal toy görünüyorum sanırım fakat ben o sandıkları aptal kadın değilim. Uzatırlarsa her yerden engelliyorum. Bir de bana ulaşamayınca sacmalayanlar var, onlara tavsiyem oyun parkında eğlencelerine devam etmeleri olur. Bu klişe saçma oyunları bırakıp karşılarındaki insanı kadın olarak değil insan olarak değerlendirmelerini tavsiye ediyorum.
Artık beni kimsenin tanımasına izin vermiyorum.

Karşımda ki kişiye ve arada geçen zaman dilimine bağlı.
Beni tanıyan çoğu insan yüzeysel tanır genellikle eğlenceli hayatı takmayan biriymişim gibi bilerler.

Halimden anlayan aynı dilden konuştuğum insanlar beni gerçek anlamda tanır.
Gerçi insan hergun kendisinin bile yeni bir yönünü keşfediyor kaldı ki başka biri bizi tam anlamıyla tanısın.

İnsanoğlui hayatı boyunca yaşadığı değişim evresini tamamlamaz.
Tamam ben buyum dersin birde bakarsın aslında sen o kişi değilsin...