Her şeyi çok düşündüğü ve derin düşüncelerde kaybolduğu için kendini benim gibi yalnızlaşmış hisseden var mı?

Sonra ne oldu?

Anladım. Ben de aksine ihtimal vermek istemiyorum. Bu kadar derinden sonra sığ ilişkiler ucuz ve itici geliyor.

Sende ne kadar süredir var bu?

Benim yaklaşık 10 sene oldu. 5 senedir daha da derinleştim, bir çok sorumun cevabını aldıkça daha yeni sorular çıkarttım önüme ve onların da çözümlerini yaptım kendimce. Üstüne koya koya ilerliyorum aslında. Peki senin için de dışarıdan kibirli ve kendini beğenmiş gibi yorumlar geliyor mu?

Evet. Bu fikir bugün oluşmadı ki. Bu yıllardır olan bir şey 5 yıldır belki de... Okuyorum, çalışıyorum. Ama yine de bu fikirlerden kaçamıyorum. Düşünmekten bazen her şeyi boşverip saatlerce gökyüzünü, ufku, şehri izleyesim geliyor.

Hem okuyup hem çalışıp hem düşünecek kadar zeki olmam benim yeteneğim. Keza sürekli düşünen insanlar ilgimi çekiyor demedim. Sürekli olmasa da benim gibi derin düşünen insanların beni anlayabileceğini düşündüğüm için onları bulmayı yeğlerim. 7/24 çalışmak diye bir şey yok. Onu da yaptım. Okul yokken günde 18 saat çalıştığım zamanda bile çalışırken bile düşünceler aklımda olabiliyordu. Aynı anda birden çok şeyi yapmak zor değil. Hele ki düşünmek. Vaktim olduğunda da düşünüyorum elbet. Hatta bu dünyadan bir kaçış gibi geliyor bazen düşünmek, o derin düşüncelere kaçmak. Beni anlayacak durumda değilsin dostum. Anlamayışın normal. Bunun boş zamanla alakası yok. 5 yıldır daha olgun bir şekilde düşünüyorum deseydim daha doğru olurdu. Yoksa şu an düşünüp cevabını bildiğim çoğu soruyu o zaman düşünüyor ancak cevaplarını bilmiyordum. Yani teknik olarak kendimi bildim bileli böyleyim. Her şeyi derinlemesine düşünüyorum. Keza boş vakit her zaman var. Şurada 2 aptal soruyu cevaplamaya ayrılacak sürede çok daha fazla şey düşünülebilir vakit ayırmak söz konusu olduktan sonra. Yani bazı şeyler bahaneden fazlası değil. İsteyen insan çalışırken de düşünüyor.

Kendinle çelişmen ne manidar. Demek ki fikirlerinle sözlerin daha bir denge tutturamamış aralarında. Ya nefret ettiğin şeyi yapmayacak kadar düşün, ya da yaptığını kabullen. Özür dilemen gerekmez. Neyin ne kadar değerlendirileceğini ben biliyorum teşekkür ederim. Keza zekamı kendim değil, nicel değerlendirmeler değerlendirdi. Yani kendi kendime zeki olduğumu söylemiyorum. Ama teşekkür ederim en azından fikir belirtmişsin.

Yaşınızın verdiği toyluğun farkında olmanız ne güzel. Benimle tartışmadan konuşmak mümkündür aslında dediğim gibi çok düşününce en ince pürüz bile bir cümlede, göze batıyor ve istemeden ona karşılık bir cevap vermiş oluyor insan. Sürçü lisan ettiysem affola. İyi geceler.