Cezaevinden çıkmış bir insanla dost olmaya ve ona hayatta yol göstermeye cesaret eder misiniz?

Şimdi neden geri diye hangi sebeplerden girdin daha sonra pişman olmuş mu olmamış mı gibi mezunları Birsen tezlerim mesela herif içeri tecavüzden girdiyse kimse kusura bakmasın da ben Bu herife asla şey yapmam yani muhattap bile almam hatta üstüne döverim. Daha sonra uyuşturucu satan kullanan demiyorum bakalım satan birisi onunla da hiç uğraşamam Ulan sen gidip milletin çoluğunu çocuğunu zehirlemiş sin ya da böyle güzel kardeşim yapan. Hırsızlıktan girmiştir ne hissederiz hani ya bir anlık sinirine gelmiştir bir cinayet falan işlemiştir anlatabiliyor muyum hani böyle cinnet geçirenler olur ya hadi eyvallah deriz Ama tabii bir kadına karşı yaptıysa bunu bilmiyorum da hiç muhatap bile almam hiç uğraşamam çünkü onun yanında yer alırsam millet de bana aynı gözle bakar hiç yani itin arkadaşi. it olur dedirtemem kimseye

Çalıştığım fabrikada bir arkadaş vardı. Cinayetten on yıl yatmış. Öldürdüğü adamı (laf olsun diye demiyorum) bıçakla kevgire çevirmiş.
Ona eğitim verirken ilk başlarda bir tedirginlik hissettim, yalan yok! Fakat tanıdıkça içindeki iyi ve öğrenmek isteyen yönü için bildiğim her şeyi detaylıca öğrettim. Bir yıl kadar çalıştı sonra istifa etti.
Onu o yola iten sebepleri de konuştuk zaman içinde. Zaten karşı taraf da öldürme amaçlı ilerlemiş ve önce o saldırmış.
Nefsi müdafaa sırasında da hepimizin içinde bastırdığı o derin öfkeye kapılıp bıçağı defalarca kana, ete ve kemiğe bulaşmış.
Aslında hepimizin içinde potansiyel bir katil var ve uykuda bekliyor.
Uyanmak için sadece zorlayıcı koşulların parlaması lazım. Yangın zaten öyle çıkıyor.