Selam Gençlik 🦄🍀❤️ Çevrenizdeki güçlü insanlara, akrabalara, aile bireylerine rağmen olacağına inanıp oldurmayı başardığınız neler var tam da çocukken? Ben misal altı yaşımda hergün ellerimi açıp Allah'a bana sindy bebek vermesi için yalvarırdım. İhtimal bile değildi. Birgün annemlerin bir arkadaşı Almanya'dan Türkiye'ye geliyor ve tanıdıkları çocuklara da oyuncaklar getiriyorlar. Otuz yıl önce olmuş... Bana da sindy bebek almışlar! O günkü sevinci unutamam! Sizin benzer anılarınız nedir Gençlik 🙂
Çocukken Olmazlara Rağmen Oldurduğunuz Birşeyler Var Mı?
Selam, Benim çocukluğum bir miktar baskı altında geçti. Kaldı ki 8 yaşına kadar ilçe de olduğumuz için akşama kadar sokakta oyunlar oynamaktan başka bir şey de bilemezdim. Aslında hayatımın en güzel dönemi olan o günlerde başka isteyeceğim bir şey de yoktu galiba. Tabii çevremde neler olduğunun farkında olmayışımı saymıyorum. Sonrasında ise benim oldurduğum bir şey olmadı. Çünkü bu imkan bana hiç bir zaman sağlanmadı. Ben evin isteklerine hayır denildiğinde o konunun kapandığı ve tekrar açılmadığı bireyiydim. Bu bazen hala böyle olsa da artık bazı şeyleri halledebilecek yaşa gelmiş olmam beni kısmen de olsa özgür kılıyor.
TAHİN PEKMEZ 15günde bir tahin pekmez verirlerdi yurtta.. Çocuktum ve 15 günün dolmasını iple çekerdim.. Bazen şişe kapağı kadar küçücük kaplarda verdikleri tahin pekmezi fazladan yiyebilmek için peynirimi, zeytinimi , yumurtamı hatta ruhumu vermeye hazırdım.. Ama kimse vermezdi. Annem ufacıkken bana kaşıkla pekmez yedirirdi ya.. Tahin pekmezi yerken gırtlağımın yanması ve ağzımdaki tat birazdan annem bana bir bardak su verecek ve saçımı okşayacak hissi verirdi... Ama kimse vermezdi... Bu yaşa geldim ve hala kahvaltıda tahin pekmez yoksa o masaya oturmam.. Hiç yemesem bile orada olmalı.. Çocukluğum karşımda ve o asla tahin pekmezsiz, ailesiz, sevgisiz kalmasın.. Dünyadaki hiçbir çocuk ailesiz, sevgisiz ve tahin pekmezsiz kalmasın.. Ve sevin insanlar bir gün karşınızda en sevdikleriniz olmayacak kadar sevin.. Tahin pekmez tadında sevin.
Babamın av malzemeleri vardı, bir sürü boş fişek, kutu, kapsül vs.. Bana vermesini istiyordum fakat hep çöpe atıyordu. Birgün veresi tuttu, bir sürü oyuncak yaptım onlarla :)) Handmade oyuncaklarım olmuştu bu sayede.. Ha bide köye su gelmesi için çok dua etmiştim, o da oldu 😄🤣
Küçükken kitap almaya gitmek istiyorum annem beni göndermedi. Bende hiç ağlamadan oturdum bekliyorum o sırada tlf çaldı annem açtı işte dayım kızlarını gezdirmeye kitap almaya gidecekmiş _____'de gelsin dediler. Bende hazırlandım çıktım annem yine 4 ayağının üstüne düştün diyordu😄 fakat zaten ben biliyordum ki gideceğimi kuzenlerime ben söyledim gideceğiniz zaman beni de alın diye😄😄
Oldurmaya çalışıp olduramadiğım bişi vardı. Çok iyi voleybol oynardım. Hem kulüpte hem okul takımında kaptandım üstelik. Herkes yaşadığım ilçede bu sekilde tanıdırdı beni. Kaptan diye seslenirlerdi. Çok istemiştim hayatımı bu alanda şekillendirmeyi. Hocalar babama çok söylediler bu kızı harcama diye ama nafile. Babam sadce bu tarafimla övünmekle yetindi. "Benim kızım çok iyi voleybol oynuyo" . O kadar.