Herkes "insan yaş aldıkça gerçeklerin farkına varır, hayal kurmayı bırakır. Hayatını kurmaya başlar" diyor. Ama hayat kurabilmek için de, yaşamak için de hayallere ihtiyacımız yok mu? Benim pek çok konuda olduğu gibi bu konuda da fikirlerim zıt. Benim aldığım her yaşla beraber hayallerim ve düşüncelerim gelişti. Önceden bir sorarken artık 100 sorar oldum. Küçükken 5 hayal kurarken artık 20'ye kadar çıktım çünkü kendime inancım arttı
Aslında büyüdükçe insan gerçekleri görmeye başlıyor. Kurmuş olduğunuz hayaller çok önemli bu durumda. Kısa vade ya da uzun, her ne kadar göreceli olsada gerçekleşebilecek ya da uzak ihtimal kategorileri var. Kişiliğinize bağlı olarak birçoğu gerçekleşebilir heleki içinizdeki çocuksu ruh günce yaş bilgeliği ve azminizi koruyorsanız küçülen hayaller gerçekleşenler yanında ışığı yanan odada yaktığınız mum gölgesi kadar olur. O gölgenin oradaki varlığını bilirsiniz ama göremezsiniz.
Ben aksine küçüleceğini düşünüyorum. Çünkü ömür geçtikçe insan büyüdükçe gerçeklerle yüzleşiyor. Olmayacak hayallerin peşine düşmek istemiyor. Hayata dair olan umutları daha da azalıyor.
Bence büyüdükçe küçüldü hayallerimiz Küçükken her şey hayaldi bize Pilot olmak isterdik ya da öğretmen hatta astronot bile olurduk. Boyumuzdan büyük hayallerimiz vardı. Büyüdükçe her aldığımız yaşta gerçeğe bir adım daha yaklaştık. Yine kuruyoruz hayallerimizi ama artık hayal olduklarını bilerek. Sadece sahte mutluluklar oluşturmak için. Büyümek bizi hayalperestlikten aldı ve gerçekliğe yöneltti .
Hayaller büyürken uluşur. Büyüdükçe gerçekleşme eylemine girer. Büyüyünce yetinmez. Daha büyük ister. İstedikçe doymaz. En büyük olsa daha büyük ister. 😃 Yaşlanınca bir bakar hadi bakalım hazırlık öbür tarafa.
Daha çok değişir, şekillenir ama bu olduğu pozisyona bağlı hayalini gerçekleştirebilecek durumdaysa öyle imkanı olduğuna inanıyorsa büyük değilse küçüktür.
19 yaşındayım ama hiç bir hayalim kalmadı, 17 yaşındayken hep planlar yapardım, mutluluk hayalleri kurardım... En acısı da insanlara hayal kurmaktan vazgeçmeyin derdim. Şimdi ise ben vazgeçtim. Çünkü hayaller sadece hayal olarak kalmaya mahkum... Hayaliniz gerçek olsun istiyorsanız ya arkanız sağlam olacak ya da doğuştan zengin olcaksınız. Sizde bırakın boş yere hayal kurmayın, hayal kurupta gerçekleştiren bir insanla bile karşılaşmadım ben!
Yaş büyüdükçe hayaller küçülür, çünkü yaş büyüdükçe daha olası mümkün hayaller kurmaya başlarsın. Ama küçükken dünyayı ele geçirmek bile isteyebilirsin
İnsanın yaşı büyüdükçe yaşama hevesi ve hayalleri de ölüyor niyeyse hele sabah 8 akşam 5 işin varsa iyice rutine bağlıyorsun Düşünmek senin icin bir lüks oluyor
Küçülüyordu hatta yok olmak üzereydi.. Bende normali yok edeyim hayalime sarılayım dedim.. İyi yapmışım.. 10 sene evvelde aynı bakış açısında olsaydım keşke :)
Küçükken az şey isteyip çok mutlu oluruz, büyüyünce çok şey isteyip az mutlu oluruz. Ama hayaller hep mutluluktur, sadece mutluluğun biçimi değişir. Yani göreceli
Yaklaşık yaşın dogruysa 2 katı yaşındayım.. Boşandım aynı gün istifa ettim bütün paramı yedim :) hatta borçlandım ve sonra hayalimin peşine gittim.. Şimdi hayalime ulaştım deniz kenarında rahat yaşıyorum istersem çalışıyorum.. Bir günlük gezi 9 gün oldu dolanıyorum.. Kısaca yarın ne olacağını bilmiyorsun.. Eger elinde sana yol gösterecek bir haritan olursa dünya sana bazen yardım edebiliyor.. Hep cebinde bireyleri tut bence.. Bir gün lazım olabilir :)