Sosyal fobim var, nasıl üniversiteye gideceğim?

Sosyal bir birey olmaktan korkmanın altında yatan sorunların belirlenmesi, tespit edilmesi lazım. Birincisi özgüvendir; Kişinin fiziksel görünümü başta olmak üzere, biyolojik yapısı, çocukluk yaşlarında kendini sosyal ortamlara hazırlamış olup olmaması, - sokakta diğer çocuklarla zamanın farkına varmadan gülüp eğlenip oynamış olması - , kültürel birikimi ve özellikle ergenlik çağı olmak üzere büyüdüğü süreçte bulunduğu sosyal çevre en büyük etkenler. Kendini hazırlaman için sosyal fobinin altında yatan etkeni çok iyi tespit etmelisin. Bu yönde profesyonel destek almalısın.

Üniversiteler artık meslek edindirmekten ziyade gençlik çağındaki insanların bir arada yaşadığı, sosyal ve kültürel olarak kendilerini geliştirdikleri bir ortam haline geldiler. Zorluklarla başa çıktıkları, BİRey olmanın ödev ve sorumluluklarını öğrendikleri yerler oldular. Bu yüzden bu ortama adapte olabilmek için SOSYALLİK kaçınılmazdır.

İnsan yaşlandıkça şunu öğrenir; İnsanlara verilen değer, ne fiziksel görünüşleri ne de sahip olduğu maddi değerlerdir. İnsanın 30 yaşından sonra değer algısı, terazisi bunları ağırlık olarak görmekten vazgeçiyor ; bilgi birikimi, ahlaki değerleri, kültürel birikimi ve bunları aktarma yeteneği terazide çok daha ağır geliyor. Bu yüzden üniversite hayatın boyunca daima bunları geliştir. Arkadaşlarınla bir kafede oturup sadece birkaç gündeme ait konuyu tartışırken, fikirlerini belirtirken aynı zamanda kültürel olarak, bilgi birikimi olarak ahlaki olarak kendini geliştirirsen zamanla göreceksin ki artık düşüncelerini çok daha rahat ifade edebilen, ağzından dökülen kelimelerin seçiciliğini ve akıcılığını düşündükçe özgüvenin daha da artacaktır.

İlk gün konuşmaya çekinme, çünkü birçok kişi çeşitli hatalar yapacaktır. "Ders saatlerini, derslikleri karıştırıanlar...", "Teneffüs zilinin çalıp çalmayacağını merak edenler...", "Hoca yerine Öğretmenim diyenler,..." daha niceleri. Bırak varsın bunlardan biri de sen ol ama kesinlikle çok korktuğun asosyal kimliğine bürünme.

Seçici olma, insanları fiziksel özelliklerine, maddi değerlerine göre seçerek yaklaşma. En iyi dostluklar bazen beklenmedik samimi sorular ile başlar, bu yüzden muhabbet etmiş olmak için sorular sorma, esasında samimi olduğun sorular sorarak insanlarla tanışmaya çalış. "Ders saatini sor, dersliklerin nerde olduğunu sor, en yakın otobüs durağını sor, sizi şunlar hakkında konuşurken istemeden duydum, bende onunla ilgileniyorum, dilerseniz katkıda bulunabilirim... " daha nice beklenmedik durum.

Sana değer katmayan insanlardan, işin o değilse politik düşüncelerden, siyasi, dini oluşumlardan UZAK DUR...

ÜNİVERSİTEDE SOSYAL OLMAK, kız arkadaşlarınla, erkek arkadaşlarınla kafelerde toplanıp, parklarda eğlenip, barlarda içmek değildir sadece, bunu sağlamanın bir yolu da Konferanslara katılmak, sorular sormak, hocalardan çeşitli projelerde danışmanlık yönünden destek almak, sunumlar yapmak, projeler tezler hazırlamak ve bunları sınıf ortamında savunabilmek, çeşitli konularda sesini duyurmak için çabalar yürütmek, dün okuduğun teknoloik, bilimsel bir gelişmeyi bir başka arkadaşınla baş başa, arkadaş ortamında tartışarak konuşabilmek de bir sosyallik örneğidir. Benim tavsiyem ikisinin arasındaki dengeyi tutturman ama ikinci hususa ağırlık vermendir.

Üniversite hayatında başarılar,... Unutma üniversite hayatının fragmanı birinci gündür. Birinci gün kimlerle DOST olursan onlarla bu süreci tamamlarsın, ilk günden sonra zaten arkadaşlık bağları çoktan kurulmuş olur. İlk günü kaçırma, kendini o güne hazırla...

Üstüne giderek aşacaksın. Unutma, yeni başlayan herkes ilk defa gidiyor öyle bir ortama. Üniversitede herkesi tanırsın ama dostun çok az olur. O yüzden güvendiğin insanlardan gelebilecek kazıklara karşı da hazırlıklı ol, fazla hayal kırıklığına uğrama. Sen derslerine bak. Aslında bir psikiyatr veya psikolog ile bu sorunu daha rahat çözersin. Sana bir antidepresan verse, ortamlarda daha rahat olursun. Tabi kafana göre ilaç kullanma sakın. Bir de her doktora güvenme. Birden konfor alanından uzaklaşmak epey zorlayacaktır ama şöyle düşünebilirsin; ben burada ne yapabilirim? Neler varmış bir bakayım vs diye kafanı çalıştırmaya odaklan. Tetikte olma hissi de gayet doğaldır, endişelenme. Kanser vs değil bu. Üstüne gide gide aşabileceğin bir şey. Kendine telkinlerde bulun, kafandaki korkutucu düşüncelerle dalga geç vs. Sen okuluna bak, okurken de diğer olanaklardan nasıl yararlanabilirsin onu düşün. Eğlence olur, kendini geliştirme vs olur.