Hiçbir zaman saatler süren yolculuklara katlanamadım, katlanamayacağım da. Hep bunalmak, hep "bir an önce varsak" düşüncesi, hep tetiklenen migren ağrısı... Genelde kulaklığı takar yol bitene kadar şarkı dinlerim ya da bir köşeye kıvrılır uyurum. Zaten biricik ailem veya yakınlarım yolculuktan daha çekilmez oluyor o esnada, hiçbirini dinleyesim bile gelmiyor. Böyle daha katlanılabilir olduğundan sanırım. Siz uzun yolculuklarda nasılsınız?
Seviyorum ben uzun yolculukları sıkılmam, takarım kulaklığı müzik dinlerim son ses dışarıya bakarım yolculuk beni sıkıp germiyor sıkılmıyorum ama trafikte durduğu an biraz sıkılırım, kendim araba sürerken asla uzun yolculuğa gitmem için daralıyor bir trafik oluyo bi şu yoldan geç ordan git derken gerçekten sıkılıyorum araba sürmeyecek isem severim sadece yanımda biri olsa daha iyi oluyor muhabbet ede ede yolculuğu bitiriyoruz gittiğim 7 saatlik yolculukta sıkılmamıştım mesela powerbank olması lazım kesinlikle hayat kurtarır 🤓
Başlar da pek hoşlanmazdım ben de senin gibi aslında bütün mesela aile olduğunu öğrendim. Tek başıma uzun yolculuklar yapmaya başladığım zaman anladım Ki kessinlikle muazzam bir şey :) okur çizer dinler düşünürüm molalar da insanların yüz ifadeleri beni daha çok edebiyata felsefeye iter aslında bütün mesele düz görmek bazen bir şeyleri karamsarlaştırıp zevk alabiliriz diye düşünüyorum. Lise dönemimizdeki aşk açımız gibi fazla karamsar ama bi okadar da zevkli :))
Sıkıldığımda, bulunmak istemediğim bir ortamda kalmak zorunda olduğumda, -sıcaktan ya da insanlardan- bunaldığımda, yorulduğumda kulaklığımı çıkarırım. Açarım müziğimi, kaparım gözümü. Sadece bana ait dünyamda hayaller kurar, kendimi uçururum. Bunu ne zaman yapsam saatler, saniye gibi gelir. Sana da tavsiye ediyorem
uzun zamandir uzun yolculuklari kendi aracimla yapiyorum. yeni bir yere yeni guzergahlardan gidiyorsam yuksek ses muzigimle 80le gitmenin, arada merak ettigin yerlere ugrayip kesfetmenin tadi paha bicilmez. ama ayni bildigin yerlerden gecip tek basina olmak gayet can sikici. uyuk getiriyo. ayikmak icin kendini tokatlattiriyo, arada bi benzinlige girip araba calisir klima acik vaziyette arka koltuga gecip yatip uyuklatiyo. tatile gideyim derken bi depresyon haline giriyosun.
Düşünmek için bolca zaman. Trendeysem açar kitabımı okurum. Otobüste müzik dinler film izlerim. Güzeldir uzun yolculuklar. Ahmet Arif'in de dediği gibi, "Şu telaşlarım bir bitse diyorum. Belki uzaklara giderim. Çoktandır gitmek istediğim yollar var."
Uzun zamandır otobüs ve trene binmedim kendi aracımla yolculuk yapıyorum radyoyuda açarım o mis karışan yok gürültü yok istediğim yerde duruyor çay içip yoluma devam ediyorum.
Kulaklığımı takarım yol boyunca gelsin gitsin güzel şarkılar, aa ama küçük bir itirafta gelsin yol cidden uzunsa sonunda offf yeter sıkıldım bunaldım diye saçma sapan bir hiperaktiflik gelir yalan yok 😅