Eskiden yakin uzak samimi ya da sıradan kim yanlış anlarsa anlasin kendimi açıklama doğru anlatma gereği duyardım alamadığında anlamdı için çabalardım ama şimdilerde farkediyorum ki istediğin kadar anlat herkes anlamak istediğini ya da anlamak istediği kadarını anlıyor yani işine geleni anlıyor bu nedenle kendimi ister arkadaş ister sevgili ister aile kimseye bir şey anlatırken anlamadığında anlaması için uğraşmıyorum anladığı kadarı ona yeter diyorum umursamıyorum kendim ne anlattığımı bilsem yetiyor... 😊🎀
ben kolay anlaşılan birisi olmadım zaten ya da hayatımdaki insanlar kendileri nasıl işine gelirse anlamaya ya da anlamamaya meyilli oldu.. Ben diyeceklerimi net şekilde anlattığım halde eğer bana inanmıyor bunu sorguluyorsa hayatımdaki kim olduğunun önemi yok ondan biraz soğuyorum ben..
Sonra bu üst üste tekrarlanınca bir adım geriye atıyorum sonra onu hayatımdan usulca çıkarıyorum çıkarana kadarda farkında olmuyor kendisi..
anlaşılmak mesele ancak inanmamak güvensizlikten gelir ve bunun sürekli olması o insanla yolunu ayırmayı gerektirir
Ona detaylı şekilde anlatmaya çalışırım işin doğruluğuna ikna etmeye çalışırım baktim olmuyor... Peki derim.. Ama o pekinin altinda neler yatiyordur orasini bilemiyecegim😅😅