İnsanların kalbini yıkamak ister miydiniz?

Hayat bazı insanların kalbini daha çok kırar.
Bazı insanların kalbi açıktır çünkü hayata, yaşamaya. Tüm çetrefilleriyle sever bazı insanlar hayatı, çocukluk masallarıyla süslerler. Anlamlar yüklerler hayata, güzelleştirirler safça nefes aldıkları anları. Değerini bilirler.
Oysa hayat sevmez işine karışanları.
Acımaz kendisini olduğu gibi geçirip gitmeyenlere. Bazı insanlar hayatın içinden geçip gitmek istemez çünkü, bir şeyler vermek, bir şeyler almak isterler hayattan.
Ve hayat bazı insanların kalbini daha çok kırar.
Açıktır çünkü kalpleri hayatın getireceği herşeye.
Cesurdurlar.
Ve hayat altında kalmaz bu kafa tutma olarak nitelendirdiği cesaretin.
Pençelerini çıkarır ve kanatana kadar tırmalar...
Bazı insanlar tüm kanamalarına rağmen, köşe bucak kaçmaz yara almaktan.
Yaralarıyla sever hayatı.
Yaralarını gördükleri için hayatın, zaaflarını öğrendiler diye belki de, saçma bir kompleksle hayat bazı insanların kalbini daha çok kırar.

Kimse kimsenin gönlünü temizleyemez.
Kişi kendisi isterse gönlünü temizler.
Temizliğin tek yoluda zikirdir.
Zikir ilk önce ağız ile başlar sonra gönle iner.
Estağfurullah elazim diye zikretmeliyiz.
Gönüller tövbe ile temizlenir.

Hayır, kalplerini değil ama ruhlarını yıkamak isterim. Bedenin her noktasını kirleten veya temiz utan ruhtur. Ruhun evide kalptir.