Evet, hak etmeseler de ayırıyoruz. Karşımızdakinin faydasınadır belki ama bizim zararımıza olduğunu düşünüyorum. Düşünsenize her zaman her an hazırsınız ama karşınızdaki boşluk doldurmaca oynuyordur; bu bizim için ne kadar sağlıklı?
Önemli olan karşılık beklememek zaten vakit ayırınca da böyle düşünmeyiz ama neden vakit ayırdığınızı ve size neden vakit ayrılmadığını düşündüğünüzde pek de tarafsız kalamıyorsunuzdur.
Ve anlıyorsunuz ki bazen siz sevseniz de değer verseniz de bu düşünceler olduğu için vakti gerektiğince ayrılması kanısına varıyorsunuz. Değer gördüğünüzden fazlasını verip hâlâ zaman ayırıyorsanız bu elbette yüreğinizin temizliğindendir.
Ancak kıymetinizi bilmeyenlere hâlâ zaman ayırmak kişiyi ziyan eder ziyadesiyle...
Aslında görseldeki cümle sevdiklerimizle aramızda olması gereken iletişimi gösteriyor. Bir insan bir insanı sevdiğini söylüyorsa, ona zaman ayırmak için yer arayacak. "Müsait değildim" cümlesini bir bahane olarak kabul edemiyorum. Sadece bir ya da iki kere olabilir böyle bir şey ama sonrasında bunu telafi etmenin yollarını aramak lazım. Aynı evi paylaştığımız insanlara o zamanı bir şekilde ayırıyoruz ama diğer insanları bu noktada ihmal ediyoruz sanırım.
Kendim için cevap verecek olursam da, evet zaman da ayırmaya gayret ederim. Gerekirse bir şeylerden fedakarlık yapar ama yine de sevdiğim insanlara zaman ayırırım. Eğer psikolojik ya da ailevi problemlerden dolayı ihmal etmişsem de bunu açıklarım ve telafi etmeye çalışırım.
Evet cunku burasi sorunsuz oldugu vaat edilen bir yer degil 🙂 sorunlari cozmeye baslamam gerekiyor, kacmak yerine.. tipki kitaplari sıkılınca yarim birakmayi birakip sıkılsam da sonuna kadar okumaya basladigim gibi 👀
İnsan istedikten sonra ne olursa olsun çok önemli işi olsa bile 10 saniye de olsa vakit ayırır bu konu tartışmaya kapalıdır eğer ayıramıyorsa yol verin gitsin yani ondan bi cacık olmaz