Ne için yaşadığımı neden bilmiyorum?

Hayatın hiç içine girmedim , insanlardan hep kaçtım ki hayat amacım ortaya çıksın , kişisel durumlar sebeplerim var , eğlenmesini yaşamasını bilmiyorum bir sürü nedenle kendimi kısıtlıyorum , bu hayatın heyecanı meyecanı yok , olmasına dair korkuyor endişe duyuyorum ben bu muyum hiç içine girmedim kaldıramam gibi , Keşke senin gibi pozitif iyi düşünebilsem ,

Ne yaşadığımı bilmiyorsun ki , bu ortamda nasıl heyecan değer katabilirim ki , engelli kimliğim damgam var dış görünüşüm kötü boyum kısa dişlerim çürük lise 1 terkim kendimi sevemiyorum insanlardan hep kaçtım , 9,10 senedir hiç okumadım ki , a-sosyalim ben yıllarımı bilgisayarda yemek yiyerek harcıyorum , malesef ben kendimi mutlu edemiyorum bir türlü pozitif olamıyorum senin kadar hayat şartları , Çok güzel doğru söylüyorsunda ben ne istediğimi bilmiyorum yola hedefsiz çıkmışım daha kendimi sevmiyorum boyum kısa bir kaç kusurum daha var diye fakirim üstelik fakiriz hayata ayak uyduramıyoruz diye ölmek zorundayız , kendimi anlamıyorum çok zor istediğim bir şey yok hemende olmuyor istediklerim söylemesi kolay oluyor , 9,10 senedir bokdan bir hayatım var sadece bilgisayar oynayarak yemek yiyerek , hiç dışarı çıkmadım 2012 yılından bu yana , ortamlara girmedim yaşamadım kısaca ,

bunun ülke şartlarıyla alakası yok ki , Kuzenim var amcamın oğlu mükemmel bir hayatı var , Daha kiloyu yok etmem obez midemi durdurmama sürekli evde yemeğe sarmamam ve konfor alanını terk etmem lazım dişlerim para ister ama , boyum uzamaz karizma katamam , vücut çatlaklarım yok olmaz , engelli kimliğimi yok edemem , açık lise nerden başvurulur bunlar imkansız gibi geliyor yani neyin nerde nasıl olduğunu bilmeyerek okul anlamadığım için bırakmıştım zaten , ama şu var özgüvensizlik hiç bir şeye elim gitmiyor ne istediğimi hedefleyip o yolda gidemiyorum karşıma çok engel çıkıyor , hiç gezmedim yaşamadım bile kilo yüzünden öleceğim , çok iyi doğru söylüyorsun * söylemesi kolay gibi sanki biraz

Herkesin gibi olmalıydı hayat amacım ama hiç bir zaman olmadı kuramadım ne olacağım diye , benim zaten çok kötü bir engelim yok şaşı gözüm felan elim ayağım tutuyor , zihinsel engelim yok , dediğin gibi asıl benim engelim kafamda , Ne istediğini bilemeyerek , rahatlığı konforu seçerek , kendini salarak , kendini kapatarak , hayata yaşamaya boşvererek , ne ettiysem kendime ettim biraz sırf bir kaç kusurum var liseyi geçemedim zamanında diye eve kapandım , birey , olmaya adam olmaya hep korktum , Engeller çok fazla geliyor ama üzerime hayatı anlamakda güçlük çekiyorum zorlanıyorum ayak uyduramıyorum , gerçekden hayalim yok ama , mesela ben hiç istesemde sevgilim olmayacak evlenemeyeceğim bile bu kesin bir şey çünkü depresyon hali ve yaşam tarzları yüzünden bu zorlukları yendiğin gün hayat daha güzel zaten , 2 kez denedim bu durumdan çıkmayı ama yaptığım küçük adımlardı hepsi tek başıma , devam etmesine ediyorum ama kendime zararım hep

KUZENİM İLE BENİM ARAMDAKİ FARKA BAKAR MISIN https://www.hizliresim.com/rmiih56

Bende çok istiyorum piskologla görüşmek piskoterapi almak ama devlet hastanesi bakmıyor ilgilenmiyor özel de tutamıyorum yani psikolojik destek bile alamıyor , aslında akıl danışacağım bir akrabam var ama ona hep attığım mesajları sildim görmedi çünkü konfor alanının terk edecek olmamdan büyük endişe duydum engel oldu yani , hayat süprizlerle oldu eğer bir şey yapmazsam hiç bir şeyim olacağını sanmıyorum zaten , Ama gerçekden korkuyorum nasıl adam olurum nasıl özel hissederim nasıl sorumluluk alırım nasıl birey gibi olurum ya kaldıramazsam öyle mutlu olamazsam diye , 2 kere denedim bu durumdan çıkmayı gözüm kara olmasına rağmen tek başıma bir yere kadar gidebildim ötesi zor geldi , gerçekden istemem lazım ne istiyorum şu an onu bile bilmiyorum sanki ne istediğim bu hayatmışda fazla kilolar bu hayat senin hayatın değil dermiş gibi , tam bir doku uyuşmazlığı , engeli kimliğimi nasıl yok edebilir ve nasıl kilo verebilirim ki sürekli eve ait hissediyorum ve yol iz bilmeyecek kadar aciz eziğim , Valla söylediklerine yüzde yüz katılıyorum hepsi güzel şeyler fakat nedense bana hepsi kolay hemen olacak ve öyle mutlu olacağımı sandığım gibi gelmiyor , fazla kilo yüzünden öleceğim bile her gün evdeyim kilo yüzünden dengemi kaybettim başım düştü bir çok şey yaşadım buna rağmen öleceğim pahasına rağmen değişmek gelmedi içimden , İşte ne için mücadele edeceğimi bilsem hayat benim için durdu sanki hiç başlamadı

Kıyas karşılaştırma yapmayayım da ne yapayım çocuk aldı yürüdü bana dünya fark attı tabi babası zengin ve aklını kullandı benim gibi aciz olacak her yeri dökülecek değildi ya , dedim ya önce kendimi yenilemeden 2021 model yapmadan sesim dahil okula mokula başlayamam hele engelli kimliğimi yok etmeden o damgayı istemiyorum ve göbeğimden obezlikden kurtulursam , Ailem fakir 5 erkek kardeşiz 3 ü evlendi ama binbir zorulukla bu fakirliğe rağmen bi şekilde para bulundu düğünleri oldu ama onlar bile zoru zoruna oldu yani düşün ailenin durumu seni en az etkilemeli diyorsun ama günün birinde evlenmeye karar versem gördüğün gibi onu bile kullanamyacağım , En kolayı zayıflıktı ama onu bile beceremedim spor salonuna git sonra yine aynı yere dönüyorum , Açık söyliyim mi bu ortamda mast bağımlısı oldum bilgisayar kola bağımlısı da ve feast food bağımlısı da bunlardan 1 kez olsun kurtulupda kendime bakamadım ki , Sigara gibi bırakması çok zor

Girdim inkar eden mi var 9 yıldır var bu

Engelli maaşı ve aileden

Engelim çok küçük şeyler zaten elim ayağım tutuyor , zihinsel engelim de yok ama kafadan engelliyim yani hiç bir şey yapmayarak yaşamak , beni mutlu etmediğini sanıyorum , 25 yaşındayım ama 1 kez bile çalışmadım içimde çalışma aşkı istemi erdemi yok , Raconuma ters karakterime ters bir durum sanki o kadar saat , ben zaten insanlardan kaçtığım için böyleyim , Kimseyi sevemem ki hiç bir kızı , daha kendimi sevemiyorum boyum kısa bir sürü fiziksel bakımsızlıkdan dış görünüşüm kötü , hiç bir zaman sevgilim olmayacak ve evlenmeyeceğim bile bu çok kesin çünkü istediğini veremicem , keşke.. 9 senedir dolaşmadım gezmedim kendi kendimi kısıtlıyorum eksik hissediyorum diğer insanlardan , Herkesin hayatı öyle de benim değil , NE YAPMAK İSTİYORUM BENDE BİLMİYORUM

Aİlemde takmıyor bu duruma keşke beni düşünen bir kardeşim bir şey olsaydı , göz göre göre kendimi yok etmeme engel olurdu belki , Zaten 20 kedim 1 köpeğim var en başdan onlarda çözüm değil bakıyoruz ama , benim tek sorunum Konfor alanımdan çıkamamak , rahatlığa tembelliğe düşmek erken pes etmek hiç bir zaman özgüvenli azimli olamadım bu işlerden anlayan bir akrabam var kaç defa yazdım ona ama hep görmeden sildim mesajları çünkü rahatlığım gidecek eskisi gibi rahat olmayacak hayatım diye , ama mutlaka onunla konuşup üstümden bari bu ölüm korkusunu atmak istiyorum , Tek sorunum rahatığı salıvermişliği bilgisayarı yemek yemeyi bırakamak , yoksa akrabamla oturur bir çözüm bulurduk sanki