Hayatınız boyunca sizi kimin yargılamadan anlayıp dinlemesini isterdiniz?

Neden anlamayız kimseyi? Çünkü anlamak, dinlemekten geçer. Oysa tek yaptığımız konuşmak. Karşımızdakine fırsat vermeden, durmadan konuşmak. Biraz sussak anlayacağız ama susamıyoruz. Çünkü o kadar çok susturulduk ki kendimize bile yabancı olmuşuz.

~kendimin anlamasını isterdim. Her olayda canıma okumadan, kızmadan önce susup dinlemek isterdim. Anlamak isterdim kendimi 🌷

(Bence hepimizin temelde anlamasını istediği kişi bu, kendisi. Çünkü ne kadar büyük hedeflerimiz olursa olsun; ne kadar görülmek, takdir edilmek istersek isteyelim bu kişi toplum olmaz. Bizizdir. Tek istediğimiz, kendi takdirimizi kazanabilmektir)

Laz kızı derki;İnsanlar ister duygusal ister maddi çıkarları karşılandığı sürece birbirlerini severler, birbirlerini yüceltirler. Sonra buna sevgi saygı derler. Ta ki çıkarları karşılanmadığında gerçek yüzlerini ortaya çıkıncaya kadar. Karakteri, sevgisi, duruşu, bakışı, kalemi, sözleri, yüreği sabit olmalı insanın. Fikirleri değişmeli. Kişiliği değil. Onun için zannetmeden önce öğren. Yargılamadan önce anla. Yaralamadan önce hisset. Konuşmadan önce düşün. Çünkü tavrıyla sözleri birbirini tutmayan insanlar yağ ile su gibidir. Aynı kapta olsalar da kendi içlerinde bir bütün olamazlar. O yüzden ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol. Yargılamak ne hattimize, ben her zaman dinleme vede konuşma tarafındayım. Hayatım boyunca her zaman yargılamadan önce dinledim sonra biletini kestim...😉