Bana gurur da huzur da veren şey başkalarının değil, kendimin söylediği cümlelerdir. Kendim hakkında içten bir şekilde söylediğim bir kelime beni dünyanın en mutlu insanına çevirir. Hani her doğum gününde deriz ya ağız alışkanlığı gibi "İyi ki doğdun, iyi ki varsın" diye. Eğer ben o gün kendime 'iyi ki varım' diyebilirsem mutlu olurum, başkaları su içer gibi söylediğinde değil.
~yani kalpten gelerek söylenen her söz, tabi bu kendim olursam verdiği gurur daha fala olur 🎩
Nefsimi kabartacak, egomu yükseltecek hiç bir sözü duymak istemiyorum. Bana yalakalık gibi geliyor ve asla hoşlanmadığım bir durumdur, ben yapmadığım gibi bana yapılmasını da sevmem.
Düzgün kendi haline birisi bu cümle hoşuma gidiyor arada duyuyorum bazen :) yani gıyabımda söylenen kelimeler bana ulaşıyor bir şekilde bazen.. bu güzel bir his..