Hiç evlenemeyecek olmak hakkın ne düşünüyorsunuz?

Depresyon hali ve hiç büyüyememek

Kişiliğim hiç oturmadı , 25 yaşındayım ama ne okudum ne de 1 kez çalıştım , bende kendine hayat kurucak karakter yok , içim çocuk gibi , hayata yabancıyım , sorumluluk alamam , ve birey gibi hissetmiyorum

2 Kere denedim kapasitem bir yere kadar alabildi , artık denemekden yoruldum , ve olmasından bile tırsıyorum artık ama olmadığı içinde gördüğün gibi isyan ediyorum , sorunda orda ben ne istediğimi bilmiyorum hayatta çok boş biriyim , bende neden geldiğimi bilmiyorum çalışmak bile zoruma gidiyor karakterime yan gelip yatmama ters bir şey , hele bir de sorumluluk alacak kendini özgüvenli hissedecek bir karakter olmak daha da bir ters durum , hayata inan yabancıyım benim sizler gibi antin kuntin işlere aklım ermiyor , pasaport nasıl çıkarılır , ehliyet nasıl alınır , araba nasıl kullanılır , okul nasıl bitirilir , çalışmak nasıl olur , ilişki yaşamak nasıl yürütülür , arkadaşlarla nasıl eğlencelere gidilir bu gibi size göre basit olan şeyler benim zekama geri şeyler fazlasıyla geriyim en küçük detayları bile kuramıyorum nasıl olduğuna dahası var mı , Yerimde sen ol geç de çok basit olan hayatı sen kendine göre normalleştir o zaman , Bak beden yaşca küçüksün ama benim anlamadığım bir çok şeye benden daha çok özgüvenlisin , yılmıyorsun , benim kendime göre bir şeklim ayarım yok , hayat sana göre basit olabilir ama ben ayak uyduramıyorum , yerimde sen olda sen yabancılık çekme , elimde mi sanki , ben hayatta bir yere gelemem , gelsem dahi endişe korku duyarım böyle işte , sorumluluk alamam çünkü daha kendime güvenim herşeyi anlayan bir bünyem kafam yok işte , evlenmeyeceğim bile hiç istesem bile birini sevemeyeceğim var mı ötesi , Sorumluluk alamam çünkü içimi büyütemedim hayatın gereksinimlerine geri kaldım hayat gelişiyor ben olduğum yerde sayıyorum nasıl yaşandığını bilemiyorum , araştırsam bile nafile çözümünü bulamam ben , beceriksizim çok iyisin ama seni anlamakda güçlük çekiyorum , hayat bana çok yabancı istediğimi vermiyor ayak uyduramıyorum

Ne yapacağımı bilmiyorum sebepsiz yaşıyorum

Ben yıllar önce liseyi zamanında okurken yapamadım sınıfta kalacağımı anladım ve bıraktım geri çekildim evime odama kapandım bilgisayarın ve rahat yaşamın kölesi oldum bundan başka başarabildiğim bir şey yok yani yemek yemek ve bilgisayarda oturmak dışında , sırf zamanında liseyi geçemedim bir iki fiziksel kusurum var diye vazgeçtim hayattan herşeyi saldım , Yaşamakdan elimi ayağımı çektim bilgisayarda sadece başkalarının hayatını uzakdan izleyerek zamanlarımı geçiriyorum çünkü tek yapabildiğim şeyin bu olduğunu düşünüyorum , Hayatının merkezinden çıkar diyorsun ama ben tüm düzeni onun üstüne kurmuştum eğer onları yok edersem beni tek başıma bir dönemecin ne yapacağım edeceğim bir korku odasının içine atarsın , ben sırf dış görünüşüm kötü , eğitim durumum yok ve eğlenmesini bilmem diyerekden insanlardan ve ortamlardan sosyalleşmekden kaçıyorum , sorun en ufak şeyleri deve yapmak ve hayata karşı sunduklarına geri çekilmek yılmak , korkmak , pes etmek , benim bu çamura düşmeme değil , herşeyimin olmasına şaşırmalısın , Dediğim gibi beni buna iten tek şey eğitim hayatını yapamak liseyi bile kazanamamak ondan sonra gelsin kötülükler , evden hiç çıkma hayata ve sunduklarına yabancı kal , bir kuzenim var benden tam tersi bir hayat sürüyor tüm yapamadıklarımı o yapıyor , bende onu izliyorum , hırs yapmalı bana bunlar bir sürü fark attı ama ona rağmen bile bir şey gelmiyor elimden ,

Beni herşeyden yoksun olmaya iten tek şey başarısızlık , lise başarısızlığı , hayatımda bir şeyim eksik kalmayacaktı ve kaldı ve bundan sonra gelsin diyorsun kötülükler en ufak şeyde bile başarılı olamadan , ben çok şişmanım , ne zaman kendimi yenicem o zaman zayıf olucam işte , boyum uzamayacak çok kısa , uzamayacaksa kalsın diyorum değişmek , böyle en ufak şeyleri sorun ediyorum hep daha iyisi ya da en kötüsü , Sorun şu ki bir de ben hiç içine girmediğim durumlara sorumluluk alacak şeylere girdiğimi düşündüğüm zaman her yerimi korku sarıyor , sen yapamazsın , sen kaldıramazsın , malesef çok istiyorum bir psikologdan piskoterapi almak ama zaten onu bunu bilmediğim için gidip de alamıyorum , sorunum kimilerine göre basit şeyleri gözünde büyütmek en ufak başarısızlıkda bunu ömür boyu sürdürmek öyle olacağını sanmak , liseyi bile bitiremedim becereksizim dersleri anlamıyorum hadi senden bir halt olmaz dön evine bir şeyin eksik olmayacaktı kolay şeyleri bile aşamıyorsun gerizekalısın dön evine diyor içim , hiç evlenmeyeceğim gerçekden istesem de aşık olamayacağım o hakkımı istesemde kullanamayacağım , çünkü içimde sorumluluk alacak kendini birey herşeye aklı giden herşeye eli uzanan bir karakter bünye yok içimde hep korku var endişe bu hakkımı kullanamayacağım araba bile süremeyeceğim kendimi ezik hissetmekden başka öteye gidemiyorum ki nasıl olsun bütün bunlar , işin kötüsü özgür olmak bile korkutuyor karakterim değişecek hiç içine girmediğim durumlarla yüzleşicem yine bocalıcam beceremicem ben galiba bu sıkıntılarla ve kiloyla çok yaşamam , Anlıyorum seni ama ben neden hayata ayak uyduramıyorum

Yani demek istediğim beni tanıyan herkesin bu duruma düştüğüme kendimi nasıl bitirdiğime şaşırmamalı aksine mükemmel bir hayata en önemlisi özgür bir hayatda olmadığıma şaşırmalı , herşeyim yok ki , demek istediğim herşeyim varsa ona şaşırın , Tabiki bazı şeylerden yoksun olacağım varlığı imkansız zaten , 2 sefer denedim çıkmayı ama olmuyor tek başıma özgüven gelmiyor yapabildiğim tek şey fitnessa gidip biraz kilo vermek sonra hayal kuramıyorsun ne istediğini bilemiyorsun evden başka gidecek yerin yok biraz gram kilo ver sonra dön evine 4 duvar başka gidecek yerin yok gibi , böyle işte , korkuyorum neden korktuğumu bilsem yine başarısız olmakdan yine herşeyi berabet etmekden korkuyorum ve en önemlisi sorumluluk sahibi kendini özgür bir birey gibi hissetmekden korkuyorum , İnsan aktive , hobi yapmak sıkılmamak için yaşar , Hayattan bir beklentisi olur , ben sıkılıyorum zaman zaman hiç yapacak bir şey bulamıyorum sürekli müzik dinle bilgisayarda takıl ötesi yok , bende diğer gençler gibi o bar senin bu eğlence benim gezemiyorum diye yakınıyorum , Bahsettiğim kuzenim benden küçük ama boy mu dersin sevgili mi , araba mı dersin , kıbrısta üniversite okumayı mı , babası zengin mi dersin , özgür mü dersin , herşeye özgüvenli , sesi kalın mı dersin , sevgilisiyle yakında evlenecek olmasına mı dersin , hayat ona güzel , hiç bir şeyi yılmadan para ve aklını kullanarak yaşadığı için hayat ona güzel , O Mükemmel biri , ona dert felan uğramaz , bana sadece onu izlemek özenmek düşer , sorunda burda işte eğlenmek diğer insanlar için var sanki yani okuyan çalışan kendini özel zanneden insanlar için , fakirsen , dış görünüşün kötüyse , eğitim durumun yoksa , eğlence de seni kurtarmıyor burun kırın ediyorsun , hayatın sunduklarına yine yabancısın.

Napayım çevremde tek o var herşeye sahip olan benden küçük , zaten takmıyorum onu görmüyorum hiç uzakta oturuyor , ama çocuk sanki benim ters tarafım yani yapacaklarım onda toplanmış tamam onun hayatı babası zengin ve aklını kullandı bir şey demiyorum , kendi hayatımdan kendim sorumluyum , Ama şu var ki gerçekden ne istediğimi bilmiyorum hayattan iş mi , çevre mi , aktive , hobi yapmak mı şu an ne gelse mutlu etmicek sanki , Bilmiyorum fazla karamsarım belki üstümde ki bu fazla yükler kilolar yapıyor böyle kötü düşünmeme , hani dedin ya gemileri yak , işte ne zaman kendimi , alışkanlıklarımı yenicem o gün zayıf olucam ben 9 senedir kendimi zayıf olarak bile görmedim canım burnumda kilodan ve stresten ölücem , annem abim zaten cesedin çıkacak evden diyor hiç bir şey yapmıyorum ki , kendimi kurtarmak adına içimden geliyor de gerçekleştiremiyorum hemen bir yabancılık geri adım , Üstümdeki bu kilolar ve koca göbeğim bana düştüğüm kötü durumun en büyük göstergesi , hiç bir şey yapmadan hobi , aktivede de yapmakdan sıkılmakda yine gösteriyor farkında ediyor durumu , napayım ben ölüden farkım yok ki , sebepsiz geldiğime inanıcam , neyle mutlu olacağımı ne yapmak istediğimi hiç bir şey bilmiyorum en sevdiğim yemek yemek obez olmak , kilo yüzünden ölceğim bee , kabuslar görüyorum yer sallnıyor dengemi kaybediyorum öleceğim pahasına hala bi şeyler yapmıyorum senin engelli kimliğin var sen lise mezunu bile değilsin senin dış görünüşün kötü diye yaptırmıyor hiç bir şeyi içim

Söylemesi kolayda , bu ortamda zayıf olmak olanaksız , yani zayıfla yine evdesin yine evdesin yapacak işin yok yemeğe sar , peki evde oturmayalım iş bulalım çevre yapalım fakat bu seferde hiç içine girmediğim yaşamadığım için de tuhaf geliyor karakterim anlamakta güçlük çekiyor , diyorum kaç kere ben zayıf olmak istiyorum diyorum mesela , bunu kendim için yapmak istiyorum diyorum ama ne olur biraz diyet ve boz , valla at kurtul ne seni sıkıyorsa demesi kolayda , sanki başka hiç gidecek bir noktam yokmuş gibi geliyor , Çok zor allahım ya çok zor ,

Kuruntu yapılmayacak gibi değil ki , gelecek kaygısı var , ben zaten hiç bir zaman kabuğumdan çıkıp hayatı başka pencereden göreceğimi sanamıyorum ki , Bugüne kadar herkesin hayatlarını uzakdan izledim bana faydası yok ama izledim çünkü kendim diye bir şey hiç olmadı , istesemde bir çok şeyi gezme tozma aktive hobi olsun onu bile gerçekleştiremiyorum ya var mı ötesi , Bende çok istiyorum bir uzmandan destek almayı , psikologdan piskoterapi almayı ama işte hiç yol iz bilmediğim nerden nasıl alınır neyle gidicem bu kadar küçük şeyler yabancılık çektiğim için alamıyorum ya destek

Ne için sonunda onu bilsem de öyle harekete geçsem , Malesef hayallerim bile yok , beklentisiz insan nasıl yaşayabilir ki , belki de en azından şimdi bu karamsar duruma düşmemek , canımın sıkılmaması için belki , Ama nerden nasıl başlayacağımı bilmiyorum durdu sanki hayat hiç başlamadı , ne mutlu edecek ki artık beni , millet sevgilisiyle orayı burayı gezer , başkası denize gider aktive yapar öyle mutlu olur bana bunlar hoş geliyor ama imkansızda geliyor , ben kendimi yenemiyorum alışkanlıklardan kurtulamıyorum kurtulsam da bir süre sonra aynı döngüye giriyorum keşke hiç düşmeden olsaydı herşey , Ama kesin olan şu var ki ben böyle mutlu değilim kesinlikle , hayat sana ve ya bir başkasına göre basit olsa da bana en ufak şeyler problemler olarak gelmesinden bıktım artık , yani benim gezmeme tozmama kimse engel değil kendi kendime engelim bundan kötü bir şey olamaz

Bende bilmiyorum ne yapmak istediğimi işsiz , güçsüz , aktivesiz , hobisiz , arkadaşsız , sevgilisiz , geleceksiz , hayalsiz , beklentisiz , insan bunlar var diye yaşıyor ben ise bunlar olmadan son 9 sene ne yapmayı bilmediğim için yaşadım zaten bir şekilde ama artık dayanamıyorum dışardaki hayattan mahrum kaldığım için , hani elimde olsa bi şey yapsam beni mutlu etmiyor öyle sanıyorum

Millet hiç kendindee kusur olmadan , Hiç eğitim durumu Ters bir durum bir şey olmadan gençlikliklerini dolu dolu yaşıyor bende yaşsa küçükler nelere sahipler hayatın içinde olduklarından , AMA BEN , En az 15 sorunu tek tek halledip hayata o zaman başlıcam bu süreç de yabanclık çekicem kırılcam dökülcem daha başlamadan alt üst oluyor

iyi tamam zaten kendi hayatımdan kendim sorumluyum sadece ben olsun , başkalarının hayatını izleye izleye uzakdan benim kafa gitti , ilk iş mesela kilodan kurtulmak ama aşı olmadım fitnessa gidemiyorum ve diyet kafama koyamıyorum , ve yine evden başka gidecek yerim yok evde zaman geçiriyorum yine kilo al bir kalıcı olmuyor zayıflık , engelli damgası nasıl yok edilir , lise nasıl bitirilir üniv nasıl görülür , dişlerime nasıl impirant yaptırılır hangi parayla , boyum nasıl uzar , hiç uzamayacak vücut çatlaklarımda dövme gibi her yerimde var bunların düzelmeyeceğini hesaba katarsam sanki öldürmek istiyorum kendimi sağlıksız beslenerek her gün yavaş yavaş acı vererek

Ne yapayım kafam allah bullak , resmen sebepsiz yaşıyorum , olacaklardan da korkuyorum , iyi de nerden başlıcam kendim için bir şey yapmak gelmiyor hayat durdu sanki , Sadece başkalarının hayatını izlemekte başarılıyım kendi hayatım için değilim , içimde heves yok senin de bir hayatın olabilirdi sende şunlara sahip olabilirdin kulağa hoş geliyor ama ben tekim bu hayatta , hayat kurmak için karakterim çok yetersiz

karakterim sadece kendime göre yeterli yemek yesin hava alsın tamam , Ya ötesi? hiç çıkmadım bu durumdan kendimi bildim bileli bir kez bile hayatın içine karışmadım sosyalleşmedim ki , ister istemez bazı şeyleri kalıcı yapıyorsun kafanda ama istesen kalıcı olmadığını biliyorsun çünkü zaman zaman pişmanlık duygusuna neden diğer gençler gibi olmadığına üzülüyorsun , endişelerime gereksiz diyorsun ama kilo nasıl verilir bütün gün evdesin , boyun nasıl uzar imkansız , dişine saçına başına nasıl bakacaksın , liseyi , üniversiteyi nasıl bitireceksin yıllarını vereceksin , en önemlisi nasıl kendini özgür hissedeceksin tüm endişlerim bunlar yabancılık çektiğim için korku duyuyorum yarın bi kız çıksa diyelim ne verebilceksin , maddiyatın yok kendine saygın yok yaşanacak bir hayatın yok geride baktığında işte kaygılarım endişelerim korkularım bundan ibaret , dilediğin gibi yapamıyorsun sana göre çok büyük adım geliyor başkalarına göre normal çünkü onların bi sıkıntısı yok kendini özgür hissediyorlar , napayım endişe duymayım da gereksiz diyorsun ama benim özgüvenim yok kendimi yönlendirmesini bilmiyorum ve sap gibi kalıyorum ortada , Korku duyuyorum çünkü bazı size göre kolay olan şeylerle hiç yüz yüze gelmediğim ve nasıl yürütüldüğünü bana hayat öğretmediği için korku duyuyor ve yüzleşmiyorum onlarla , sana nasıl anlatabilirim ki , Anlaman için , zaten öyle bir adım atmazsam zaten ölene dek böyleyim , ilk öncelik farkına varmak vardık ama adım atamıyoruz sana neden korku duyduklarımı tam olarak anlatabilsem keşke

Endişelerime bir çözüm var belki dediğin gibi , Ya kalıcı düşündüğüm fiziksel durumlara , ya da özgüven eksikliğine peki kaldıramama duygusuna da Nasıl yürütüldüğünü anlamama da çözüm var mı , sürekli evdeyim yediklerime bu ortamda 3 gün denedim dikkat ettim 3 gün sonunda kendini mutsuz hissediyorsun kendini diyete kısıtlıyorsun hemde bu kapalı ortamda , şunu anladım ben kendimi hiç zayıf olarak kendimi görmedim , gördüğüm günde sanırım bu bağımlılıklar olmayacak çünkü bu sürekli evde kalırsam kilo almam dışında ne bekleniyor , benim kilo almam için bütün günümü evde bilgisayara a-soyalliğe vermem lazım ama işte dışarda beni uğraştıracak bir durumda yok ki gezemiyorum bile , ben bu boyla mutlu değilim ama her yerde sıkıntı çıkıyor olmayacağını bilsem de kabul etmem söz konusu olamaz yine kendimi üzecek bir sebep çıkardım bak , keşke fakir hayatım olmasına rağmen beynimin içindekileri de geliştirip hayata ayak uydurabilsem , bir şeyim olsun canımın sıkılmamasın diye yıllarımı vereceğim bi de bürü sürü çabandan sonra başlayacağım döneceğim hayata 30 yaşında ancak dönerim herhalde dönersem de , acaba o zaman da kendimi iyi hissedebilecek miyim yaşanmamış gençlik yıllarına , bende çok istiyorum psikologdan piskoterapi almayı ama almayı bilmediğim için gidemiyorum ya

Devlet hastanesi bakmıyor ilgilenmiyor , özel tutsam param yok ofisine gidecek aracım yok yani bir psikologla istesem dahi konuşamıyorum , beni tanıyanlarda öyle söylüyor , rahatlık bu değil diyor , rahatlık , kendini özgür hissettiğin an diyorlar bu durumdan bin kat iyidir , neden korkuyorum peki bu fazla kilolardan mı yoksa yola hedefsiz çıktığım için tutanacak bir tarafı bilemediğim için mi

Yatıyorum uyuyorum çok kiloluyum , yorgunluğum hiç geçmemiş daha çok ağrıyor hiç iş yapmadım halde ve sürekli aynı ortam görmekden sıkıldım , en az 15-20 sorun ve tek başımayım şöyle bir düşünüyorum hep böyle mi olacak yani rahatlık dediğin hiç kimsenin düşmek isteyeceği durumda mı mutlu olacaksın , böyle devam edersem cesedim çıkar herhalde , bir sürü sorun var hangi biriyle baş edeceğimi şaşırdım ama böyle artık mutlu olmadığı herşeyden mahrum olduğumu anladım akrabama yazdım yüz yüze konuşucaz , tek sorun bilgisayarı bırakmak , böyle mutlu değilim kesinlikle gezemiyorum bile. hele akrabamla konuşayım da bir çaresine bakıcaz 15-20 soruna ufakdan başlasak da ben zaten böyle yaşamışım bunca sene alışkanımdır , umarım değişebilirim

Ne yalan söyleyiyem korkuyorum baya açıkçası , 9 sene sonra başka biri gibi olacağım için , umarım sandığım kadar kötü bi şey değildir , bu halimden çok daha iyi olduğunu biliyorum , bilgisayarı bırakabilirsem herşey yoluna girebilir , hele akrabamla bi konuşayımda benim inancıma da bağlı , bu hayatı hiç bir şey olmamış gibi sürdürenlerde var yani bana artık bir şey batıyor olacak ki böyle sürdüremeyeceğimi anladım

Ya boyum uzamayacak olması sorun ediyor başka bir hayat başlarken de eksiksiz istiyorum sanki , daha başlamadan motivasyonumu düşürüyorum , inşallah konuşurum , farkında olmasına farkındayım ama halen kendim için bir hayal kuramıyorum , akrabamın benle konuşup konuşmaması da var

Neden değiştirelemez ki , benim kuzenim parayla aklını kullanarak boyunu 2 metre yaptı , sanki hayatımda sadece boy sorunmuş gibi , çok takıyorum bazı şeylere , kabullenmek bir yere kadar içim mutsuzda mutlaka ötesini zorlamalıyım , söyleneye bakın daha kilo , sosyal hayat için bir şey yapamadım , zamanla herşey olur umarım

Tek sorun konfor alanını terk etmek o zaman

İçimde tarifsiz bir keder , endişe , boşluk korku var

Gerçekden asıl hedefi göze almak gözüne kestirmek deli gibi istemek gerekiyo bi de şu an kararsızım , eğer adım atmaya başladığımda yıldırmayacağını bende biliyorum