"Hep iyi niyetimden kaybediyorum!" desende aslında kazanan sensin, görmüyor musun? Hala insan kalabiliyorsun. Ve herşeye rağmen özünden vazgeçmiyorsun. Zaman öyle adaletli ki, "iyi ki bu insanın ne olduğunu gördüğüm durumlar yaşadım." dedirtiyor insana. Evet canın yanıyor, ciddi darbe alıyorsun ama tüm bunlar dönüm noktan oluyor.. Yaşadıkların sayesinde gerçekten kime değer vermen ve sevmen gerektiğini öğreniyorsun. Kime ne kadar değer vermen gerektiği ve en önemlisi sınırlarını çizmeyi öğretiyor zaman.. Sözün özü; kocaman bir hayat dersi kazanıyorsun. İşte bu yüzden kaybetmiyorsun, kazanıyorsun ❤
Görünürde evet. İnsan kaybettiği sürece tek sorguladığı iyi niyeti olabilir, çünkü bi suçlu bulmak zorundadır. Ben kaybettiğimin belki birgün ona pişmanlık ve keşke olacağına da inandığım için bırakırım kendi içimdeki kavgayı.
Çoğu zaman iyi niyet kaybettiriyor. Bir süre sonra insanlar iyi niyetini suistimal etmeye başlıyor ve seni ciddiye almamaya başlıyor. Sen iyi niyetini koruduğun için çoğu zaman işin sonunda üzülen sen oluyorsun.