Genel olarak mantıksal davranırım. İlişkilerimde duygularımla yaklaşmaya çalışırım ki zaten orada mantığım çoğunlukla devre dışı kalıyor. Bazen bu durumu seviyorum bazense hiç sevmiyorum. Çünkü duyguyu işin içine katınca genelde üzülen taraf oluyorum.
Olaydan olaya değişiyor fakat genel olarak duygularıyla hareket eden bir insanım. Duygularım ister istemez daha fazla ön planda oluyor. Ama zaman geçtikçe duygusal tarafımın sorunu çözmede bir faydası yoksa daha fazla mantıklı düşünmeye çalışıyorum. Kendimi hemen bırakmıyor ve elimden geldiğince kendim için en iyisini seçmehe çalışıyorum.
Eskiden olsaydı duygusal davranirdim duygularıma hakim olamazdım ama şimdi mantıksal davranmak daha iyi bana zarar vermiyor ve beni daha iyi yapıyor artık duygularimi kontrol edebildiğim için mutluyuum
Duruma göre değişiyor. Bazı zamanlar duygusallaşıyorum bazı zamanlarsa mantığıma göre hareket ediyorum. Ancak ikisinin eşit ağırlıkta kullanılması en doğrusu bana kalırsa.
Eğer sevdiklerimle ilgili bişi olursa hem duygusal hem mantıksal bakıyorum. Ama başka insanlarla ilgili durumlara hep mantıksal bakarım. Bugüne kadar neye tamamiyle duygum ile baktıysam. O işimde illa bişi oluyo😒