Yalnızlık güç değil değil aslında insanların kendine getirdiği bir tür alışkanlıktır. Yaşadıkları şeyler her insanın kendine özeldir. Bu yüzden insanlar kendini yalnız kalmaya iter. Kimse yalnız değildir ve insanlar buna kendini inandırarak güçlü duyabileceğine inanır. Güçlü olmak kendini sevmesinden geçer insanın ilk olarak. Günümüz çağında insanlar bireysel ve toplumsal iletişimden iyice kopuk yaşıyor. Bunun sebebi ise teknolojinin yanlış kullanımıdır. Genç veya orta yaşta kendimizi iyice yalnızlığa iteriz ama ileri yaşlarda bu iyice bastırınca bu kez kendimize yediremediğimiz durumlar ortaya çıkar. Bakarsın etrafına ama kimse kalmamış. Geriye dönmekte zamanda artık imkansızdır. İşte o an hissettiğin duygu seni güçlü kılmayacaktır. Kendince her insan bir şeyler yapar ve elde edebilir ama zaman ilerledikçe insan yetişemediği için yeni şeyler aramaya başlar. Bu da bir çeşit onun için güç konumudur. Bunu yalnızken yaptın ama bu senin isteklerindir. Yalnızlık konumun farklıdır. Böyle devam ettikçe ve yaşlandıkça artık hem duygusal hem de düşünsel yalnızlık ortaya çıkınca onun güç olmadığını anlarsın.
Yalnızlık aslında bir çeşit güçten ziyaden yaşanmışlıkların getirdiği bir sorumluluktur benim için. Herkesin hayatında farklı zorluklar var ve farklı tepkiler veriyoruz. Sonuç olarak herkes hayatına yanlış insanlar sokmuyor. Yalnızlığın bir kısmı kendi kendine yetebilme olsa dahi tamamen bir güç değildir, zorunluluktur. Bir nevi savunma mekanizması.
Evet, çoğu zaman kötü bir şey olarak akıllarda kalsa da bazen oldukça avantajlı bir durum. Şöyle düşünün; hayatınızda sıkı bir kariyer programınız var. Sürekli olarak gelecekte geleceğiniz yeri hayal edip motive oluyorsunuz ve bu zamanda sizin moralinizi bozan, olumsuzluğa iten, hayallerinizden geri döndüren insanlar yok. Yani hiçbir şekilde kimse hedefleriniz ile aranıza girmiyor. Bu bence bazı insanlar için büyük avantaj zira bu konulardan ötürü hayallerinden vazgeçmek zorunda kalan insan sayısı çok fazla.
Bizleri kıran, inciten insanlar yüzünden hayatımıza olumsuz devam etmektense yalnız olmak bir tık daha güzel bence.
Yalnızlık kısa vadede seni güçlü kılar. Ancak zaman ilerledikçe o herkese karşı ördüğün duvarın harcı dökülür inatla uzaklaştığın insanların varlığına ihtiyaç duydukça da yıkılmaya başlar.. Fakat uzun bir süre yalnız olan insanın da varlığına ihtiyaç duyduğu insan dışında çok farklı bir insana kapılabilir.. Bu büyük bir hata demektir.. Ve sonra yalnızlığın güç sananlar için yalnızlık en büyük zaaf olur
Kendimden yola çıkarak anlatayım çok zararsız ve super bir güç. Gücün varolması için zayıf gereklidir mesela. Ama yalnız kişinin gücü zayıf birinin olmasını gerektirmez kişi kendini ne kadar geliştirirse gücü o oranda artar ve kimseye de bunu ispatlamak zorunda değildir. Güç elde tutması zor bir ateştir yalnızken seni korur yolunu aydınlatır eğer fazlasını istemeye kalkarsan da baştakiler gibi ülkeyi yakacak bir hal alır. Asla zayifi ezerek elde edilen gücü doğru bulmadım yalnızlık hayat felsefem ama tabikide herkesi severim bizim her şeyimiz birlikte olmamızdan geçiyor 😅
Görsel gerçekten çok hoş. Bende yalnızlığın bir güç olduğunu düşünenlerdeniz. Bu hayatta yalnız kalabilen ve bunu kendine dert etmeyen insan her şeyi başarabilir. Kimseye minnet etmez ve taşın altına eline koyabilir diye düşünüyorum. Hayata karşı daha sert ve dik durabilir. Herhangi bir şeyi problem etmez kendine.
Sanmıyorum. Önceden yalnızlık beni korkuturdu. Öyle ki sırf yalnız kalmamak için pek de haz etmediğim insanlarla vakit geçirirdim. Sonra dedim ki, "bu korku benim zafiyetim. Bu korkuyu yenmek zorundayım" Öyle de oldu. Yalnızlığa öyle bir alıştım ki kimseyi hayatıma alasım yok. Sosyal ortamlarda uzun süre bulunmak beni boğuyor mesela. Bir yandan da soruyorum kendime "nereye kadar?" Nereye kadar kendi yarattığın o yapay ve konforlu ufak dünyada yaşayacaksın? Artık yalnızlıktan korkmuyorum. Fakat içinde bulunduğum duygudurumun pek de normal olmadığının bilincindeyim. Neticede insan sosyal bir varlık ve evet, doğasına uygun davranmalı.
Hayir evet zayıf insanlar umursamaz v3 güçlü görünür ama öyle değildir çok yorgun ve güçsüz kaldıkları için daha fazla yenilgiyi kaldıramam düşüncesi onlara güçlüymüş izlenimi vermek zorunda olduklarını hatırlatır...
Yalnızlık, güç demektir. Kendi kararlarını verebilmek, kimseye bağımlı olmamak, ne yaparsan yap sadece kendine hesap vermen demektir. Ayaklarının üzerinde durabilmen ve kimsenin hayatına karışmasına izin vermemen demektir. Bu yüzden de, güçlü olmayı gerektirir.
Yanliz kalan insanlar genelde hayal kırıklığı yaşamış ya da insanların gerçek yüzünü çok iyi anlamış insanlardır. Hayatlarina birini almadıkları icin de üzülmeye kırılmaya müsait insanlar değillerdir, hayatın nirvanasina yanliz insanlar yaşıyor kesinlikle, çok huzurlu mutlu bağımsız oluyorlar ve dolayısıyla da güçlü...
Hayatta herseyin artısi ve eksisi vardır. Şahsen yalnız kaldığım için uzun süre herseyi kendi başıma yapmaya alıştım kimse yardım etmediği için öğrendigim çok şey oldu. Sosyal insanlara bakıyorum onlar başkalarından yardım alarak devam ediyorlar hayatlarına ama bizim kadar gelistiremiyorlar kendilerini. Sonuç olarak hayat insanı bi şekilde esitliyor
İnsanı güçlü olduğuna inandıran temel bir illüzyondur. Güç kavramı burada görecelidir aslında. Neye göre kime göre değişmektedir? Yalnızlık olsa olsa gücü kullanmayı öğreten bir yol veya düzendir belki. Ama kalkıp buna güç demek saçma geliyor bana.
Yalnızlık güç falan değil çünkü herkesin tek başına yapabileceklerinin bir sınırı var, herkes başka şeylerde iyi ve insanlar bir araya gelip birbirinin eksiklerini tamamlıyor. Mümkün olduğunca kendimize yetmeye çalışmamız gerekiyor ama yetemediğimiz yerde başka insanların desteği ile bir şeyler başarabiliriz, kimsesi olmayan insanlar da böyle zamanlarda neden yalnız olmanın iyi olmadığını anlar ama iş işten geçmiş olur.
Kırılamaz, zarar göremez oldugu için yalnızlığın güç oldugunu düşünüyor insanların çoğu. Bence hayır. Yalnızlık güç demek değildir. Bu konuda asıl güç, yalnız kalabilme ihtimalini kabullenmek ama buna rağmen insanlara değer vermekten kaçınmamaktır.
Yalnızlık güç müdür belki kişilere göre değişir bilmem ama bence yalnızlık huzur ve mutluluktur. Yalnızlığın verdiği huzuru mutluluğu anca kalabalıklardan yorulmuşlar anlar.
Kişilik & Karakter konusunda 22,3b cevap paylaştı.
Yalnzlk zayıflk demek degldr cogu insan yalnz olmaya katlanamaz bu nedenle yalnz olan insanlara güclüdr diyebilirz ama yalnzken artk yalnz oldugunu hissetmiyorsa bu bir bilinc hastalıgıdr
Tek tabanca olmak, "bu işi tek başıma hallettim" diyebilmek özgüven verir. Birilerine olan ihtiyaç duygusunu azaltır. Fazla yalnızlık aşırı gurura da yol açabilir ama sorun değil. Yalnızlık iyidir.
Bir yandan güç. Evet. Bütün yaşadığın sorunlara karşı yanlız başına mücadele ediyorsun. Bu da senin diğer insanlardan özel kılıyor. Ama tercih meselesi yine de. Kimisi yanlızlığı seçer kimisi seçmez.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
