Psikiyatriste gideceğim konuşmak yerine kağıda yazıp okutsam?

Öncelikle ilginiz için çok teşekkür ederim yalnızca yanlış anlaşılmaya sebep olduğum bir kaç konuya değinmek istiyorum. Bulunduğu kabın şeklini alan taraf hiç olmadım aslında. Hatta çevremde ki çoğu insandan daha güçlü bir karakterim vardır. Bir çok zorluk görmüş travmalar atlatmış biri olarak mantığımı konuşturmayı başarıyorum her seferinde. Kendimi de çok farkında olan bir insanım. Her zaman demişimdir kuru kalabalıkta kaybolmaktansa yalnızlığımda kaybolurum diye. Benim sıkıntım çok aşırı mükemmelliyitçiyim , çok iyi bir dost sevgili olmalıyım bir iş yapıyorsam pürüz olmamalı aynı zamanda çok değer görmeliyim , çalıştığım bölüme o kadar net hakim olmalıyım ki kimseye ihtiyacım olmasın , hayatı akışına bırakmayı beceremiyorum o pürüzler özgüvenimden tutun herşeyimi etkiliyor. Ya savaşacağım sorunlarla ya kaçacağım. Hayata ayak uyduramıyorum çoğu zaman birisi derdini anlatırken mimiklerine kadar dikkat ederim detaylardır karşındaki insana değer gösterdiğini belli edeceğin şey. Fakat insanlar o kadar sahte ve çıkarcı ki ben bunlara takılıyorum gerçekten dinlemeyi ve anlamayı bilmiyorlar herkes ön yargısında boğuluyor ben bu düzene ayak uyduramıyorum. Ailem konusunda çok yalnız bırakıldım bilinçsiz ve sorunlu bir ailede büyüdüm bir şekilde sıyrıldım. Saygı duymayı küçüklük, kendini savunmayı saygısızlık gören bir anne ve baba. Sorunun temelinide biliyorum kabullenişlerim can sıkıcı oluyor daima. Saygı duyulmadığımı gördüğüm ortamdan çantamı alır çıkarım yalnız kalmayı göze alıp. Diyorum ben mi yanlışım? İnsanlar birbirinin sözünü dinlemeden kesiyor , espri yapacağım diye birbirini aşağılayanlar , aynı masada oturduğun bir arkadaşın gittiği zaman diğerinin dedikodusunu yapması , sürekli kendini öven egoist tiplemeler , nasılsın sorusundan bir haber olmuş herkes. Sizin yorumu okuduğunuz arkadaş mesela fikir vereceğini söyledi bana mesleğimin ne olduğunu felan sorarak ilerliyor. En son mesele meslekti ben orada ruhsal bunalımlarımdan bahsetmiştim

O kadar haklısın ki. Sanırım o halde sende mükemmelliyetçilik var. Çok hakim olmadığımdan bende varsayımlarda bulundum. Bunun için özür dilerim 😔 Ailelerimiz bize rol model olmalıyken kendi doğrularını yanlış olmasına rağmen bizlere anlatmaya çalışıyorlar. Ama senin gerçek doğruyu bilmen ve bunun karşısında güçlü bir direniş göstermen bile takdire şayan. Ne yazık ki bu tarz sorularda pek çok insan yardımcı olmaya pek yanaşmıyor. Ya 'bende ya aynı durumdayım' ya da 'yaşın kaç, işin ne' gibi sorularla doluyor. Bende yardımcı olmaya çalışıyorum ama bir yere kadar. İş sende bitiyor. 'Yapabilirim' dersen her şeyi yapabilirsin. Herhangi bir sorun olursa da yazabilirsin

Yazılarımdan dolayı bir varsayımda bulundunuz bende olsam bu şekilde algılarım hiç sorun değil. Tekrardan ilginiz için teşekkür ederim

Anlayışın ben teşekkür ederim. İstersen istek at oradan soruna bir çözüm bulalım