Ölümden neden bu kadar korkuyorsunuz?

Ben ateistim ve öldükten sonra yok olacağıma inanıyorum. Ruh denilen şey bilinçtir. Ölümden sonra bilinç de yok olur dolayısıyla ruh da yok olur. Ruh hastalıkları diyoruz, ruh hastalıkları hangi canlılarda olur; insanda olur, köpekte olur, yunusta olur, filde olur vs. ama bi' kertenkelede vs. olmaz, neden? Çok basit. Köpek, yunus, fil gibi canlılar görece gelişmiş ve komplike beyinlere dolayısıyla gelişmiş bilinçlere sahiptirler. Ama kertenkele için aynı şey geçerli değil.

Ölümden korkuyorum, sebebi ise ölümden sonra yok olacağımı düşünüyorum. Duygularım, düşüncelerim; beni ben yapan her şey yok olacak. Bir daha göremeyecem, bir daha işitemeyecem, bir daha tadamayacam, bir daha koklayamayacam, bir daha hissedemeyecem. Kış sabahları o serin havayı gökyüzüne bakarak akciğerlerime bir daha dolduramayacağım. Yeni yerler, yeni kişiler keşfedip yeni şeyler öğrenemeyecem. Ben yokken Güneş milyarlarca sene doğup battı ve en az bir milyar sene daha doğup batacak. Bu dehşet verici uzunluktaki zaman içerisinde benim ömrüm neredeyse bir hiç ama bu hiç benim için her şey. Tüm bunların peydah ettiği psikolojiyle baş etmek zor, bu sebepten insanoğlu reenkarnasyon, ahiret vs. gibi inançlar üretti bu psikolojiyle baş edebilmek için. Ama bu baş etmek değil bir inkârdır. Canlılar doğası gereği hep var olmak isterler ama başlangıcı olan her şeyin bir sonu da vardır. Bu acımasız bir hakikattir. Bu sebepten hayatta tadılabilecek her zevkin tadına bakmadan ölmek istemiyorum, hepsinin olmasa bile en azından çoğununkine bakayım ki ilerde benim adımı ananlar benim için "O bu hayatı yaşadı", "Hayat ona güzeldi" vs. desinler.