Doğru olanı her şartta ve zeminde savunur musunuz?

Doğruyu bilebilmek bir bilgidir, ama doğruyu savunabilmek sanırım bir erdemdir. Bir de, fikriyatın zikriyata dökülme evresi vardır, yani fikilerimizin zihnimizde olgunlaşması ve hâl ve hareketlerimize yansımasıdır bu. Bu noktada zihninizdeki doğrular ile, ilmin gösterdiği yol ile daima doğruları savunur musunuz her zeminde?

İnsanların tavırlarında zaman zaman fikrini yansıtırken çok gergin olduğunu, sinirlendiğini ve herkesi de kendi gibi görmek istediğini görüyorum. Aslında bu ters tepki ile geri dönüşü olabilir bir durum. Doğru bir konuda, hatalı bir tavır sergilersek, karşıdaki tamamen inat ve zıt tepki için bambaşka bir hâle bürünebilir. Yine her konuda olduğu gibi burada tatlı dil devreye giriyor. Üslubu da bozmadan nahif bir dil ile fikirler beyan edilirse çok güzel sonuçlara da yol açabilir.

Peki siz, doğru olanı her zeminde savunur musunuz?