Yeterince vicdan sahibi olduğunuzu düşünüyor musunuz?

Kaybettiklerime baktığım zaman vicdanımı görüyorum. Bu benim için övünme veya ben bir meleğim demek değil. Övülse bile umurumda değil. Neye inanmak istiyorsa bir kimse, ona inansın.

Ben veya bir başkası vicdanlıyim demesi ne kadar ciddi olur veya samimi olur sence? Vicdanı olan herhangi insanlar aşırı nadir bence böyle kişiler çünkü karşıyi kırmamak için çabalarlar ama şu an baktığımız da her insan çok rahat şekilde bunu yapabilir halde o zaman bundan nasıl bahsede biliriz bilmiyorum. Bunu zamanlar deneyimlerek öğreniriz diye düşünüyorum birde :)

Her ne kaybettiysem ve başıma geldiyse, bu özelliğim yüzünden geldi şu yaşıma kadar.
Artık eskisi gibi değilim; yine kötülük yapamıyorum, fakat kanmıyorum çoğu şeye.
Vicdanı olmayan insandan her türlü bokluk gelir bu hayatta.
Artık kayıp değil, tecrübe olarak bakıyorum her birine.