Çocukluğumdan beri keyfime aşırı düşkün bir adamım. Yani keyif sürmekten ayrı bir zevk alıyorum. Bu tembel olduğum anlamına gelmemeli asla. İşimi de yaparım ama keyfimi de sürerim. Armut piş ağzıma düş olayı biraz hazırcılık oluyor. Çok fazla hazıra alışkın birisi değilim ama keyif anlarında bir şeyler haz<ır gelse de hiç fena olmaz hani
Eğer böyle bir şansım varsa neden olmasın derim. Fakat hayatım hep mücadele ile geçti. Rahatlık benim için çok uzak bir kavram. O yüzden uğraşmayı severim. Pek bedavayı seven bir yanım yok..
Bu tipler genelde anne babasının eline bakar, hayattan bi haber yaşarlar ve en ufak engelde ağlamaya, zırlamaya başlarlar. Yarın birgün anne babasına bisey olduğunda da g*t gibi ortada kalıp intihara filan kalkışırlar. Yani özendiğin şey pek iyi bisey değil.
Bişeye özendiğim yok etle uğraşmayı sevmiyorum bugün için dedim bu saat oldu anca bitti iş yani armut piş ağzıma düş olmadı sorulanları bu kadar ciddiye almaya gerek yok
Armut pişsin diye 40 ormandan odun getirmek için yola çıkıp, ayakkabısını kaybederek yalın ayak yürürken üşüten, ani ateşin getirdiği halsizlik ile oturup bir amut için bütün bunlara deyip değmeyeceğini düşünen biriyim.
Hayır hazırcı değilim. Kolay elde edilen şeyler kalıcı olmaz. İnsan kendi mutluluğunu kendi elleriyle yaratmak zorundadır. Emek vermeden insanca bir yaşam elde edilemez,