İşsiz parasız asosyal yaşayan bir insan hakkında ne düşünürsünüz?

Evet yaşamıyorum ben çocukluğumdan belli utangaç çekingen içime kapanık asosyal sessiz özgüvensiz biriyim hiç açılamadım kendimi aşamadım hep kapanık kaldım ergenliğim ve gençliğim hep evde asosyal geçti senelerdir hiç evden dışarı çıkmıyorum gençliğim hep evde geçti işsiz parasız asosyal yaşadım hep maalesef istesemde düzelemedim

Evet 5 10 15 20 sene önce de böyle dert yanıyordum seneler geçti 32 yaşındayım hâlâ aynıyım dert yanıyorum bu yaşıma kadar hiç değişemedim açılamadım hep kapanık kaldım maalesef

Bu benim tercihim değil ben böyle yaşamayı istemedim bende 10 15 senedir herkes gibi çalışmak sosyal olmak gezmek eğlenmek istiyordum ama yapamadım hiç hâlâ yapamıyorum evden dışarı çıkamıyorum

Korkuyorum sosyalfobi agorafobi utangaçlık çekingenlik özgüvensizlik var bende sosyal olamıyorum insan içine çıkamıyorum zamanla daha ilerledi tamamen eve kapandım lise okudum hatta askere de gittim ama askerden sonra hep evde dursum 20 li yaşlarım evde geçti şimdi de 30 lu yaşlarım evde geçiyor

Ben sadece buradayım kendimi burada ifade edebiliyorum 8 senedir buradayım hep zaten öyle instagram falan hayatta kullanamam resmimi bile çekemiyorum oralar beni aşar ayrıca ergenliğim gençliğim hep eve kapalı işsiz asosyal yalnız mutsuz geçti senelerce böyle yaşadım gençliğimi hiç yaşayamadım herşey içimde kaldı hayatı kaçırdım hayata geç kaldım bu yaştan sonra da hayattan beklentim kalmadı

Gençliğimi hiç yaşayamadım artık psikolojim düzelmez zaten tamamen dibe battım

Hep eve kapalı asosyal yaşadım hiç evden dışarı çıkmıyorum gençliğim ergenliğim hep evde geçti param da olmadı parasız yaşadım hep

Ailemle yaşıyorum kendime ait evim hayatım yok be masrafım da yok senelerdir eve kapalı yaşıyorum hiç dışarı çıkmıyorum asosyalim ergenliğim gençliğim hep eve kapalı parasız yaşadım

Kendime ezik dedim mi?

Ben kendime ezik demedim demekki sen beni bu halimle ezik görüyorsun

Psikolog hiçbir şey yapamaz maalesef psikoloğu aşar bu

Ne yapıyım yalnızım burada kendimi ifade ediyorum içimi döküyorum ben düzelemeyeceğimi biliyorum artık kabullendim sadece pişmanlık yalnızlık hüzün yani bu duyguları beni mahvediyor

Evet aynen ölüyüm

Korkuyorum intihar edemiyorum ki ama bu yaşıma kadar böyle yaşadım dayandım ama artık dayanamıyorum

Evet ama masrafım yok hep evdeyim asosyalim hiç evden dışarı çıkmıyorum

Sıkıldım ergenliğim gençliğim hep eve kapalı asosyal yalnız geçti senelerdir evde bunalarak sıkılarak yaşıyorum

Çocukluğumdan belli utangaç çekingen içime kapanık asosyal sessiz özgüvensiz biriyim hiç açılamadım kendimi aşamadım hep kapanık kaldım sosyalfobi agorafobi var senelerdir eve kapalı yaşıyorum hiç dışarı çıkamıyorum korkuyorum