Ben seviyorum.Çünkü insanları özel kılan şey yaraları. Bence aldığımız her yara bir şeyleri darmaduman ederken, eğer gereken sabrı gösterebilirsek, o acıdan, yaradan kaçmak için türlü oyalanmalar edinmezsek; yepyeni şeyler çıkartıyor altından. Gift ve curse aslında peşpeşeler.Önce curse sonra gift geliyor. Kehribar taşının oluşumunu okuyunca evet dedim bence insanlar da böyle.Önce bir acı sonda acıdan çıkan reçine, ağaçlarda börtü, böcekten koruyor. Belki budistlerin bunca acıyı övme nedenleri budur. Gerçi sufilerde aynı kafadalar.Öte yandan mantıklı da mutluluk çok da öğretici değil sanırım. Ama tabii kilit nokta ; acılarına da sahip çıkmak. Yani altındaki gifti istiyorsanız; öncelikle o tuzak mağdurum ben, başıma bunlar da geldi gibi berbat moddan çıkmanız gerekiyor. Sonraki aşama bir kızgınlık oluyor, hem kendinize hem de yaraları açanlara. Ama bu da bir işe yaramıyor. Sonra karşınızdakini de suçlamayı bırakıyor kendinize dönüyorsunuz; fakat siz de insanısınız ve tabiiki siz de bazen yanılabilir, yanlış yapabilirsiniz. Kendinize sevgi ve merhamet göstermeniz gerektiğini fark ediyorsunuz.
Sorunları olabilir ve bana anlatabilir hep dinlerim ama kendini ruhsal olarak iyileştirmek için bir çaba sarf etmeyen insanla da uğraşmam yani. Herkes acı çeker kimse çok mutlu değil ki. Hep bir bahane bularak hayattan şikayet eden insanları anlamıyorum. Ailen sağ kendi sağlığın yerinde olduğun sürece neyin önemi var ki başka? Ruhsal sorunları olabilir ama tedavi olmaya, iyileşmeye hevesi olmayanlarla, yeniden hayata tutunmak istemeyenlerle iletişimi direkt keserim. Benimde enerjimi alıyorlar gerçekten.
Tabii ki insanların sorunlarını dinlemeyi çok seven birisiyim ama bu sorunları dinlerken aynı şekilde Ben fikirlerimi söylediğim halde bu bir insan aynı noktada takılıyorsa artık o saatten sonra o insanı kendi haline bırakmayı gerekirse bir psikolojik danışmanlık desteği almasını tavsiye ederim
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Çevremde öyle biri var ve katlanmak gerçekten çok zor oluyor. Bütün enerjimi sömürüyor. Sürekli şikayet halinde. Yaaa insanın hiç mi iyi günü olmaz. Artık sabrımın son aşamalarındayım. Tükenmek üzere.
Sürekli kendi sorunlarini dusunup onlari konusup sende hersey yolundami diye sormadigi gibi sürekli problem problem anlatiyorsa yerim ben oyle insani hayatimda tutmam
Katlanmam zor oluyor. Bir süre sonra anlattıklarını anlamamaya başlıyorum. Döndürüp döndürüp aynı şeyi 3 saat dinlediğim oluyor. Beynim bayıl öl çığlık at mesajı felan veriyor tanrım diyorum ne günahım vardı.
Katlanabilir merdiven misali katlanırım. Şaka bir yana gerçekten neden bilmiyorum ama insanlara yardımcı olmak, mutlu olmasına vesile olmak beni mutlu ediyor.
~yani bir sınırım yok dertli olanı dinlerim -derdine çözüm bulana kadar- 🧩
Ayar oluyorum ya. Nasılsın diye soruyoruz, hemen başlarlar dertlerini anlatmaya. Böyle tipler canları ne zaman ister ise arar. Bizim derdimiz olunca dinlemezler, yine kendi dertlerini anlatırlar. Vallahi tam ayarlık ya, gel de delirme böyle tiplere.
4 yıldır arkadaşımın bitmeyen dertlerini dinliyorum. Bir süre sonra duymuyorsunuz çünkü anlattığı şeyler dert değil. Sadece ilgi çekmek için uydurulmuş veya abartılmış şeyler o kadar.
sorunları harbi kaldırılamayacak derecede ağır birisi ise anlayış gösteririm beni irite etmediği sürece ama abidik gubidik şeylerle geliyosa irite eder
Aslında gerektiği kadar yanında olurum hayat ona olduğundan daha zor gelebilir belkide ötelemek yerine katlanmak sıfatı yerine yanında olmak deneyimi olur
Çok nadiren dert dinledim; ama anlatanların çoğu da kısa tutuyor. Uzun süre anlatırsa dayanmam zor. Derdim aklıma gelince her an sinir krizi geçirebilirim.
İnsanlara yardımcı olmayı severim ama bir arkadaşım vardı sürekli sorunlarını anlatıyordu ciddi anlamda bıkmıstim artık mesajlarına bakmamaya katsr vermiştim. Fazlası kötü
Anlatabilir tabiki ama sürekli sorunlarından bahseden birine bende elimden geldiği kadar yardımcı olmaya çalışırım derdine ortak olmaya çalışırım ama sürekli negatifse bir süreden sonra görüşürüm sanırım
Elimden geldiğince manevi olarak yardımcı olmaya çalışırım ama karşı tarafın sorunlarını hiçe sayıp sadece kendine yoğunlaşan sürekli kendinden bahseden birinden uzaklaşırım..
Bana sorunlarini anlatiyosa sürekli güveniyo ve fikrimi merak ediyodur güzel bisey ama kisiligi öyleyse ve herkese herşeyini anlatıp sürekli dramatize edip dikkat cekme peşindeyse kaç