Şu an aklınizdan ne geçiyor?

“Yaş ilerledikçe sadeleşmek ister insan...
Doğaya doğru çekilir, betondan yapılmış lüks binalar yerine orman ve deniz kıyısında küçük bir ev daha cazip gelir
Yaş ilerledikçe doğalını seversin herşeyin
Yediğin her seyin sadesini doğalını istersin...

Yaş ilerledikce insan ne istediginde netleşir
O yüzden ordan oraya daha az savrulur
Yaş ilerledikçe insan iteleyerek,
uğraşarak giden ilişkilerde değil,
kendiliğinden akışında yürüyen ilişkiler içinde bulmak ister kendini

Yaş ilerleyince zaman öyle bir değerlenir ki sanki kum saatinde aşağı bölümdeki kumlar yükselmişcesine yukarıdaki zamanın keyfini çıkarma mücadelesi verir
Yaş ilerleyince insan o ne der bu ne der diye yaşamaz, çünkü umursamamayi öğrenmiştir.

Yaş ilerleyince insan sevginin değerini bilir
Elindekilerin ya da kendisinin değerinin farkındadır.
Sevmeye sevilmeye daha çok değer verir..
Aslında en önemlisi yaşı ilerledikce insan, ihtiyacı olan tek şeyin

sevgi ve yüzünü güldüren güzellikler olduğunun farkına varmıştır...”