
Dertlerinizi içinize atmak bir karakteriniz var mı? Yoksa hayatta içimde tutamam deyip insanlar ile paylaşır mısınız?

Tutar tutar sonra elim bir şeye çarpar düşer kırılır oturur bağıra bağıra ağlarım görende ona ağladım sanır
Öfkelisindir, kırgınsındır, bitkinsindir ama sessiz kalırsın. Sonra elin yanlışlıkla bir şeye takılır, bir şeyler kırılır, bağırırsın. Büyük şeyleri içinde bastırdığın için, küçük şeylere tahammül edemez noktaya gelirsin. Ben de öyleyim işte, içimdeki öfkeden, kaderime gücenip yoruldum demekten sana sığınıyorum Allah'ım..
Sonra çıkıyorsun dışarı,
bakıyorsun güneş hâlâ tepede.
Yıllardır kurduğun cümleyi bilmem kaçıncı kez kuruyorsun:
"Ne yapalım, kısmet değilmiş..." 🍂
Çok içime attım büyümesin olay çıkmasın idare edeyim dedikçe ben yuttukça insanların arsızlığını gördüm. Uykularımdan oldum bi ara sağlığımdan bile. O günler geride kaldı bugn yastığa başımı koyduğum gibi uyuyorum ve sağlığım yerinde.
Bugün kendime bir ders çıkarttım hayat felsefeme yenisini kattım. Dertler bir benim içimi kemireceğine paylaşayım onlarda nasibini hakkını alsın. Herkesin yaptığının yükünü ben taşıyamam. Tek başıma var etmiyorsam bu dertleri sebep olanlarda nasiplensin. İçimde hiçbirşeyi tutmuyorum. Daha iyi ve psikolojimi daha güçlü hissettiriyor. Depresyona da birebir iyi geliyor.👒
Sonuna kadar haklısın 🙏🙏🙏🍀
@Ms26Ms rica ederim 🙏🍀
Hayır asla içimde tutmam, çünkü daha sonrasında biriktikçe, olmayacak şeylere sinirleniyorum ve çevremdeki insanları üzüyorum. Kulağıma kulaklığımı takıp yatağımda yatarak, yastığı yüzüme bastırıp son ses çığlık atıyorum nefesim kalmayana kadar. Gerçekten çok rahatlatıyor. Herkese öneririm 😂
Her şeyimi içimde yaşarım, insanlar zorlar genelde anlat diye ama asla öyle bir yapım yok ve öyle anlattıkça rahatlayanlardan değilim, genelde dinleyen tarafım.
Cevap
17Cevap
Yutarım ben hepsini. Dertler benim ben dertlerin. Fksj
Ne demiş atalarımız dert paylaştıkça çoğalır. :)
Çok fazla içimi atmam, bazen dışa vururum bazende kendim hallederim, dışa vurunca pek bir faydası da olmuyor zaten herkes kendi havasında.
Hiçbirşey taktığım yok ki kafam bomboş gamsız biriyim.
Attıkça şişiyorum. Yakın bulduğuma anlatıyorum artık. İyi hissettiriyor.
Herkesin derdini dinler yardımcı olmaya çalışırım. Kendi derdim yokmuş gibi birde onların derdiyle dertlenirim 😔 Tek bir kez dışıma vurdum derdimi onda da 'yoruldum' dedim ve aldığım cevap "hayatın böyle geçecek" diyen cinsteydi... Aldığım cevapsa şuydu: 'bende ya insanlardan, sahtekarlıklarından herşeyden bıktım'
Pek dert edinen birisi değilim. Çözümü varsa çabalarım yoksa umursamam.
Paylaşmayı isterdim ama kimin ileride o bilgiyle ne yapacağı, anlattığınız kişiyle akıbetiniz nasıl olur hiçbir şey garanti değil. Bu yüzden kendime saklamayı ya da hayatta tek güvendiğim anneme anlatıp danışıyorum.
Ailem ve yakın arkadaşlarımla paylaşmayı tercih ediyorum. Çok önceden içime atardım fakat içe atmak çözüm değil, içe attıkça o dertler katlanıyor gibi geliyor artık. Paylaşmak daha cazip geliyor, kendimi daha rahat ve hafif hissediyorum.
ben asla içimde tutamam tabi öyle çok özel bir şey değilse birine anlatmadan içim rahat etmez. ama bu çok iyi bir şey de değil bence insanı güçsüz gösterir.
İçime de atmam dışıma da. Birkaç saat düşünür kendi içimde halleder, çöpe atarım. Elbette çöpe atamadığımız bazı konular olabiliyor. İçten içe üzüldüğümüz…
Kolay dert edinmem ama eğer edinmişsem içime atıyorum genellikle.. Ben dert anlatan taraf olmaktan ziyade dert dinleyen tarafım genelde.. Keyifli geceler..
Kimseye anlatamadıklarım oluyor, içimde çığ gibi büyüyor. Böyle zamanlarda oturup saatlerce yazıyorum, kendimle yüzleşmeme doğru düzgün düşünmeme yardım ediyor.
Burada tanınmadığım için biraz rahatım ama normal hayatımda genel anlamda hiçbirşryimi kimseye anlatmam, kimsenin yanında ağlamam. İstemeden ağlarsam kendimden nefret ediyorum o dereceyim
Herşeyi değil içim sıkılıyorsa bir kaç dostuma anlatıp rahatlayamadıysam son durağım eşimdir bazı mevzularda anlarım ki ondan başkası bana iyi gelmicek yani özetle dertleri paylaşma taraftarıyım
aslında derdimi de, mutluluğumu da paylaşmayı severim. Ama bazı dertler var ki anlatılmıyor. Oturuyor içine ve bi zaman sonra kendini “ben burdayım” diye hatırlatıyor.
Dertlerimi Allah'a havale ediyorum ve derhal çözüm yollarını aramaya başlıyorum. Hic kimseye söylemem, anneme bile.🙂
Evet fazlasıyla hem de
Zamanında herkesle konuşurdum büyük hataymış
Artık bir kişi var dertlerimi anlattığım
İçime atarım atarım sonra dışıma patlar en küçük şeyde ve insanlar "bunun için mi sinirleniyosuuun?" Diye ukalalık yaparlar🙄
Evet ekseriyetle içime atarım.. Ama güvendiğim birini de görürsem ve patlama noktasındaysam bunu onunla paylaşırım..
Dertlerimi içime attığım zamanlar çok olur. Herkesle kolayca paylaşamam. Sadece bana çok yakın kişilerle konuşup çözüm ararım.

Hayatımın sonunda böyle olucam kesin
Eskiden hiç atamazdim. Büyüdükçe olgunlastikca insanlara dertlerimi anlatmayı sanki acizlik gibi görmeye başladım.
Bazen daha denize gökyüzüne bir de kadehime anlatırım
Anlatsan ne olacak kimse anlamayınca içine atmak kalıyor
Tüm dertlerim içimde valla kalkıp birine anlatsam ağlar vallaa
Ben pek anlatmayı sevmem herşeyi içimde yaşadım ve yaşarım
Çoğu zaman evet bazen de en yakınım anneme anlatırım
Keşke biraz içime atsam da azcık durulsam dediğim çok oluyor. Dışa vurmadan rahat edemiyorum ben.
hiç atmam iyi olmayan birini anında atarım hayatımdan
Dışa vurmuyorum zaten vursamda kimsenin umrunda olmaz kendi içimde daha rahat ediyorum
Kimseye anlatamadığı neler vardır herkesin içinde. Benim de var tabii ki.
Içime attığim için saçlarım ve kaşlarim beyazlaşıyor ve ben 21 yaşindayim goren 30 saniyor
Sanırım bu dünyada yaptığım en iyi şey, içime atmaktır düşüncelerimi :)))
Ne derdi ne de mutluluğu kolay kolay paylaşmıyorum. Direkt yutup geçiyorum
Evet, çoğunlukla, insanlara söyleyince baş ağrısı yapıyorlar resmen
Çoğunu içime atarım. Ama bir kaçını paylaştığım insan var.👉☺👈
İçime atmam, beni anlayacağına inandığım kişiyle paylaşmayı tercih ederim genelde.
Dertlerimi sırlarımı hep paylaştım. Sırtımdan vurulduğum andan beri içimde tutuyorum.
Anlatmayı sevmem, kendi içimd ekalır genelde, sıkıntıdaysam içime dönerim hatta tamamen.
Yooo dert olanların yüzüne kusarim bogulsunlar diye
Aslında derdimi anlatan bir tipim ama bazen bazı dertler varki kimseye anlatamıyorsun içinde tuta tuta catliyorsun.😔
Sadece gelecek kaygım var onuda pek içime atmam, konusu açıldığında bahsederim tedirginliğimden
Olumsuz, negatif konuları paylaşmayı sevmem. Çözümü yoksa içime atarım, ama çok da dert etmem.
Böyle durumlarda genelde evde tamir edilecek bir şey arar, bulur ve tamir niyetiyle kullanılamaz hale getiririm
bir insanın üç yüzü varmış
1) ailesine ve sevdiklerine bu yüzünü gösterir.
2) dünyaya...
3) kendi kendine
Kimseye hiçbir şey anlatmama taraftarıyım anlattıklarım da hep yüzeyseldir. Duygularımıasla yansıtmam
İçime atarım ve sorunlarımı hep kendim çözmeye çalışırım. İyi mi yapıyorum kötü mü yapıyorum bilmiyorum maalesef.
İçine atmak sadece sana zarar veriyor bir bunu bilirim
Kendi içimde yaşarım derdimi başkasıyla paylaşarak daha da içinden çıkılmaz bir hâle getirmem
İnsanlarla paylaşmak ve çözmek isterim.
İçine atmak derdi daha çok çoğaltır.
Evet şarkı dinleyerek geçirmeye çalışıyorum insanlara güven olmaz bu devirde
Dertlerimi kimseye anlatmam içime atarim ve herkese güler yüzlü oluruum kimse de fark etmez
Ben içimde yaşarım dertlerimi o yüzden ne yaparsam kendime yaparım
Eskiden hep icime atardim dertleri simdi her hangi bir derdim yok hic bir seti umursamiyorum.
Dertlerimi hep içime atıp içimde kendimi erite erite çözerim nadiren anlatirim ve bunu seviyorum.
Evet genelde içime atıyorum.
Güvendiğim insanlarla paylaşırım.
kendi içimde hallederim her derdimi
Çoğu zaman
atmam.. direk söylerim karşı taraf dertlensin
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?