Geçmişinizde en çok neyi özlüyorsunuz?

Çocukluğumda bol bol sokakta oyun oynardım, hatta oyuncaklarımızı kendimiz kendi ellerimizle yapardık. Bir sürü arkadaşım vardı. Sokaktan eve hiç girmezdik. Gece karanlığında bile herkes sokakta olurdu, büyükler bile. Mahallemiz çok güvenliydi. Sokaktan geçen yabancı biti olsa o kişi sorguya çekilirdi, eziyet için değil, yardımcı olmak için. Böylece hiç bir çocuğun güvenliği tehlikede olmazdı her komşu her çocuğa sa yardım ederdi. Mahallesinin gelir düzeyleri işi refah seviyesi çok farklı olmasına rağmen herkesin evinde ne pişerse, herkesin evine mutfağına ne girerse, az da olsa tadımlık da olsa komşukara da düşerdi. Yani aslında herkes halden anlar, mahallede hiç aç olmaz, hiç açıkta kalan da olmazdı. Aaaah çok özledim o günleri çok.
Şimdi aynı apartmanda oturan aileler birbirini tanımıyor, ne iş yaptıklarını bilmiyor, kapılarını çalmıyor, selam bile vermiyorlar. 😎

Çocukken sokakta oynanan oyunları, köyde kuzenler ile olan zamanlar. Gerçi yine beraber birşeyler yapıyoruz da o zaman bir farklıydı. Hiç kaygı yoktu. Tek sıkıntı ne oynasak.