Empati duygusunu neden kaybederiz?

En korkulası durum budur, çünkü hiçbir tazmini olmayan bir kayıptır. Dahası, dürüst olmak gerekirse, son zamanlardaki acılarının bakışlarını bulandırdığı bir içine kapanmışlık halini şahsın yüz hatlarına kazınmış halde görebilirsiniz. Belki başkasının acılarını görmüyordur yahut belki de görüyorsa bile o günler, aylar, yıllar boyunca yaşadığı tecrübeler yanında önemsiz kaldığını düşündüğü için es geçiyordur. Empati yeteneğinin kaybı en dayanılmaz ve en keskin yara, kişinin gücünden fazlasını çalan, kalbimizi baştan başa yırtan görünmez bir düşmanın sessiz hançeri gibi yaralar kişiyi. Yaşama sevincini çalar, çünkü empati olmadan bizler ne anlama geliriz ki? Eğer etrafımızdaki insanların sevinçlerini ve hüzünlerini anlayamazsak, eğer daha büyük çaplarda başka gönüllerle sırları paylaşamazsak, kendi hayatımızda ne tarz bir sevinç ve mutluluk bulabiliriz ki? Bir insan hayal kurmazsa nasıl hayatta kalabilir ki?