Verimliliğim azaldı hiçbir şey yapamıyorum, bu durumdan nasıl kurtulabilirim?

Korona korkuyorum. Olmasaydı zaten gezerdim hep.

Koşuya gidiyorum ama gittiğim alanda orman tarzı bir yer. Yine etki etmiyor. Oralarda daha çok gören kör oluyorum.

Dediğini yaptıpım zamanlarda oldu. Ama günün gecesi olunca ya da kendimle olunca tatilde yine aynı oluyorum.

Mutsuz olduğum için yazmadım onu. Aklıma bir şey gelmedi.

Yazıyı okumadın galiba. Hayatımın hiç bir döneminde bu kadar mutlu ve huzurlu değildim diyorum. Konu mutsuzluk değil.

Mutluluğumun özel bir sebebi yok. Sağlıklıyım, ekonomik sıkıntı yok. Her istediğimi alabiliyorum. Her manada. Çabalamamı gerektirecek çok Bir şey yoktu hayatımda. Fakat mutsuz olduğum şeylerde oluyor hayatımda. Mayıs ta ananemi kaybettim. Hemde doğum günüme bir kaç gün kala. Sonra bu ay dedem felç geçirdi ve yoğun bakımda. Ama mutsuzluğu sadece o anda yaşarım. Zamana yaymam.

Parayla mutlu olunmayacağının bende farkındayım. Ama ben mutluyum. Gözlerimin içi gülüyor. Kahkahalarımla evimi inletiyorum ama arada gözlerim görmüyor gibi dalıyor. Sonra o dediğim şeyleri yapamıyorum. Mutsuz değilim sanki kafamın içi dolu gibi. Ama daldığım zamanlar hiç bir şey düşünmüyorum. Kafam duman altı gibi bir şey. Ve ben mutsuz olsam yataktan çıkmam. Yemek çok yerim. Uyurum sürekli. Hiç kimseyle konuşmam ve sürekli kafamı meşgul edecek flim dizi izlerim.

Teşekkür ederim. Dostlar sağ olsun.

Sorunum yok ki dertleşeyim.

Olsa zaten sorunumu çözerim. Ama yok.

Nasıl?

Mantıklı bir cevap oldu.