Dizi gibi aile hayatım var. Ne yapabilirim?

Merhaba insanın dizi gibi aile hayatı olması hissini çok iyi anladığımı söyleyebilirim:) Benimkilerin de arası çok bozuk ve bayadır aynı yatakta yatmıyorlar bile. Babam Whatsapptan uygunsuz insanlara uygunsuz mesajlar atarken yakalandı ve bahane olarak hastalığını sundu (kendisi bipolar ve doktor randevusu, ilaç tarzı şeylere asla dikkat etmez) Annem sinirlendi tabii ki o zamandan beri ayrı yatıyorlar. Babamın bipolar olduğunu bana söylemediler. Bir terslik olduğunu bir defa ciddi atak geçirdiğinde anlamıştım ama annem sadece sana şimdi söyleyemem hastalığından demişti. Babam dediğim gibi ilaç doktor randevusu olaylarına dikkat etmediği için son derece dengesiz bir insandır. Bugün sana bir şey için evet der yarın aynı şey için bağırır çağırır kızar. Lisedeyken panik atak, anksiyete ve depresyon ile boğuştum. O zamanlarda annem de babam da bana deliymişim gibi davrandı resmen. Babamdan kaynaklı çocukluk travmasından bu kadar rahatsızlığım olduğunu terapiste gidince anladım.18 yaşında evde bulduğum bir belgeden babamın bipolar olduğunu öğrendim. Şüphelerim bipolar yönünde vardı zaten ama doğrulayamamıştım. Gittiğim psikiyatriste bu olaydan bahsedince bipolar birinin çocuğu olduğunda normal birine göre bipolar teşhisi ileriki yaşlarda alma ihtimalinin 5 kat daha fazla olduğunu öğrendim. Şimdi asıl konuya dönelim. Ben nasıl bunları aştım ya da aşıyorum? Bu konuda en önemli şey şu:Her şeyi tamamiyle aşamayacağını kabullenmelisin. Elbette iyileşebilirsin ve pek çok şeyi aşabilirsin ama her şeyi aşmayı kendinden beklemek acımasızlık olur. Sen kaç yıldır bu olayları yaşadın ve hala yaşıyorsun bunun elbet hayatına az da olsa bir etkisi olacak. Tamamen aşman ya da hepsini unutman ne yazık ki mümkün değil. Bu etkiyi olabildiğince azaltmak ve kontrol edebilmek ana hedefin olmalı. Bunun dışında sana kesin yap diye tavsiye edebileceğim iki şey var. Birincisi bir şekilde evden ayrıl o evde kalmak sana iyi gelmeyecek. Ben şu an üniversitede okuyorum ancak online olduğu için evdeyim ve kafayı kırmak üzereyim. Hastalıklarımı da kötü etkiliyor babamla yaşamak. Eylülde üniversiteler açılsın da yurda gideyim diye dört gözle bekliyorum. Evden ne yap ne et gerekirse şehir değiştir o kısmını mesleğini bilmediğim için bilemeyeceğim ayrıl. İkinci olarak bir terapist ya da bir psikolog görmeni ciddi anlamda tavsiye ederim. Ama öyle paragöz olup da hiçbir şey yapmayanlar ya da başından savmaya çalışanlar değil. Seni dinleyecek adam gibi biri. Anlarsın zaten görüştüğünde sana uyuyor mu uymuyor mu. En kötü durumda değiştirebilirsin. Senin şu anda pek ilaçlık bir durumun yok bence o yüzden psikiyatrist önermedim. Ancak durumun kötüleşirse psikiyatriste de gitmeni tavsiye ederim. Yalnız değilsin pek çok insan bok gibi çocukluklar geçirdi. İyi olacaksın inanıyorum.

Ne yapabilirsin bilmiyorum ama ne yapmaman gerektiğini biliyorum. Genelde böyle aile yapısı olan kızlar çözümü evlilik sanıyor. Bu hataya düşme

Psikologa gidebilirsin
Ya da bak bol bol kişisel gelişim kitapları okuyabilirsin :)

Biz bir kac ay önce yaprak dökümünü yasadik nerdeyse 1e 1

Kendi hayatına odaklan.