Bazen insan, yaşamın hengamesinden kaçıp, insanlardan uzak, sessiz ve sakin bir yere ihtiyaç duyuyor. Hatta öyle ki, kendisini yoran her şeyden ve herkesten bağını koparmak istiyor...Peki sizlerde de zaman zaman inzivaya çekilme isteği oluyor mu?
Zaman zaman inzivaya çekilmek istediğiniz oluyor mu?
inzivada.. ara sıra aklıma gelen bir düşünce.. yapmak istediğim ama maalesef pek yapamadığım bir olay.. uzun bir süre kapamam lazım kendimi uzaklaşmam lazım ama imkansız arada birkaç gün yapabiliyorum oda pek yetmiyor..
İnsan içine çıkmaktan, topluma karışmaktan kaçıp tek başına yaşama. Dış dünya ile bütün ilgisini keserek, Allâh’la birleşebilmek için, insanın kendi içine kapanması gibi mânalara gelmektedir. Ve inziva çok farklı bir boyuta geçmektir, işte bu yüzden de inziva, kimlere has olabileceği aşikardır aslında. Bizler Peygamberler ve onların en yakınları gibi maalesef olamayız.
Ama bugünün toplumunda öyle darboğazlar oluyor ki, insan tamamen uzaklara gitmek, gündelik yaşamın keşmekeşinden kurtulmak için bir çare "güdüyor" ruhuna. Tam da bu esnada aslında hak veriyorum insanlara ama inviza bizlere göre değil ise neler yapabiliriz? Tam bu esnada eğitim alanında bilinen birinin kavramı geliyor aklıma : Kendini gerçekleştirmek. Maslow'a aittir ve bunun konuyla ne alakası olabilir?
Kişi kendine döner, içini okur, kainatı evvelâ kendi ruhunda arar da "hiçlikle" yoğrulup bulma serüvenine koşarsa işte o zaman kendini gerçekleştirme yolunda ilerler ve ferahlar. Kendini bilen, tanıyan, az ve özden keyif alanlardır huzurun taliplileri. Ve onlar bu yolculukta O'na sığınırsa da er ya da geç kalben huzuru bulur evelAllâh 🥀
Akıl bazen nimet olurken, bazen de illet olabiliyor...
"Geçmiş-An-Gelecek" bağını koparamayan insan nereye gidebilir...
İnzivaya çekilmeyi beceremesek te, belki de düşünce de hicret etmeyi denesek... Kendimizi resetleyip, yenilensek... Ciddi bir şekilde silkelenebilsek... Kendimizin farkına varsak... Kendimizle yüzleşsek...
Yoksa Dünya ciddi şekilde içine çekip, çok rahat gaflete düşürebiliyor...
Tam da su dönem... Tam da şimdi... Kimsenin izini bile bulamayacağı bir yere ansızın gidip inzivaya çekilmek istiyorum... Etrafta sadece, kuş, rüzgar, deniz sesi olabilir... İnsana , insandan olan hiçbir sese de tahammülüm yok şu sıra.
Yoran herkesten, her şeyden kaçmak belki , evet
Fakat inzivadayken , yine olumsuz, bizi tüketen düşüncelerimizden kacabileceksek...
Beni tek yoran aile iliskilerim. Normalde pek bir seyi takan biri değilimdir ailemi de pek takmam ama olumsuzluklari kendi kendine insani sıkıyor. Farkli sehirde okuyorum ve yurduma gittiğimde gercekten üzerimde kendiliginden rahatlama oluyor. Inziva dediniz ya aslinda o insanlardan uzaklasip yalniz kalmak değil kafanizin rahat olduğu ve olumsuz enerjilerden uzak olduğunuz yerde olmak bence. Buna da pandemi döneminde baya bir ihtiyacim olustu onlarin yaninda kaldığım için.
Daha önceki "Ben" yaptığı bir şey.. Ama bunun faturası daha ağır oluyor.. Bir kere inzivaya çekilip yalnızlığa akıştı mı insan, bağımlılık yapıyor.. Daha sonra insanlarla hiç uğrasasın gelmiyor.. Bu da toplumdan kopuk bir yaşam, dışlanan bir birey, sorunlu gözüyle bakılan gözler oluyor.. Bunun yerine, taaam tersi, daha fazla mücadele etmeli insan.. Her şeye ve herkese inat.. Yılmadan, asla pes etmeden.. Olumsuzluklara aldırış etmeden.. Azimle..
Evet oluyor.. Kendimi toparlasam bile yine ihtiyaç duyuyorum böyle telefonun hiçbir insan sesinin olmadığı kimsenin benden birşey beklemediği yanlız kalabilecegim sadece bir kaç gün ya okadar güzel olurdu ki😊
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
