Bazen mütevazilik bazen utanç bazende gurur bize asıl istediğimizi söylemek için engel olabiliyor, peki sen ne istediğini rahatça söyleyen bir insan mısın?
Her şeyi tek halletmeye o kadar alışmışım ki, biri yardım için koşsa kötü bir niyet arıyorum altında. O açıdan isteklerimi dile getirmem, kendim hallederim. Fakat karşı taraftan beklentilerim varsa bunu rahatça söylerim, sonuçta aklımı okuyup ona göre davranmasını bekleyemem. 😄
Söylerim genellikle.. Cesur bir insanım.. Yüzsüzlük farklı bir olay onu asla yapmam.. Yani isteklerini söylemekle birilerinden bir şeyleri dilenmek çok farklı olaylar.. Hayatta tutup da birine beni dinle, sev, ilgilen falan demem.. İçinden geliyorsa zaten yapar.. Onun haricinde ki isteklerimi söylerim kesinlikle.. Şu var.. Bazen isteklerimi dile getirmektense karşımda ki insanın bunları öngörmesini beklerim.. Her zaman şunu yap bunu yapma gibi söylemlerde bulunmak beni sıkar ve boğar.. Herkes yapması gerekeni kendisi bilsin bi zahmet. Keyifli günler 🥂
Söylemek istiyorsam söylerim. Ama bazen söyleme gereği duymam. Çünkü biliyorum ki benim ne söylediğimden ziya de karşımda kinin ne anladığı daha önemli. Söyleme gereği duymadıklarım da karşımda kinin beni anlamayacağını ya da yanlış anlayacağını biliyorum. O nedenle her istediğimi söyleyemiyor değil, her istediğimi söylemiyorum. Sözleri boşa harcamamak gerek. Boşa harcandık ça değerlerini kaybederler. Sadece değerini bilene sarf edilmeli bence.
Ne istediğini söyleye bilmekte önemli olan nasıl bir dille söylenmesi, karşı tarafa nasıl müracaat edilmesi. Bir rica şeklinde nazik naif ve kibar bir şekilde söylemek gerek. Emri vaki bir şekilde söylersek ne isteğimize ulaşır ne de karşı tarafda iyi bir izlenim bırakmış oluruz.
Her zaman açık sözlü bir insan olmusumdur ama karşımdaki insanı kırmaktan çekindiğim için bu açıklılığı tam anlamıyla yapamamaktayım çünkü bu durumu yaparsam açık sözlülün arkasına sığınmaya girer oysa bu böyle birşey değildir.