Özrü neden kabul edersiniz?

Ezber olarak duymamalıyım bu özrü.
Benim gösterdiğim yol üzerinden yürüyerek af dilememeli benden. Hissedebilmeli hatalı olduğunu, görebilmeli, benimseyebilmeli.
Özellikle araya zaman sokmamalı, hiçbir zaman kabul etmeyeceğim bir durum bu.
İnadın veya öfke beslemenin bir anlamı yok, elmayla armudu karıştırmamayı bilmeli insan; ben akıllıyım diye ahkam kesiyorsa sağda solda.
Özür dilemiyorsa da aldığı günahların bedelini ödemeye hazır olsun zamanla, hayat tarafından.
Benim duygularımı hiçe sayan bir insana bir saniyemi bile ayırmam; ne nefret beslerim ne de sevgi..

Samimi olarak hatasını kabul ediyorsa. Beseriz, şaşarız hata yapabiliriz. Ben de yapıyorum. Sonuç da mükemmel değiliz hiç birimiz. Samimi olarak hatasını kabul edip dönüyorsa neden etmeyeyim ki. Ama hata değil de yanlış yapıyorsa bilerek o çok başka iste. O zaman etmem ya da etmissem politiktir.