Neyin özrünü kabul etmezsiniz?

Bence bazı özürler vardır ki insanın içinden gerçekten kabul edemem demek gelir. Çünkü her özür, hatanın ağırlığını taşımayabilir. Ben şöyle düşünüyorum Eğer bir özür, aynı davranışın tekrarlandığı bir döngünün parçasıysa—yani kişi üzgün olduğunu söylüyor ama davranış hiç değişmiyorsa o özrün artık bir anlamı kalmıyor. Bir de samimiyetsiz özürler var… Hani sırf ortamı yumuşatmak için, gerçekten pişman olmadığı hâlde edilen özürler. Onlar da bana hep değersiz geliyor. Çünkü özrün kendisi değil, arkasındaki niyet önemlidir diye düşünüyorum. Bir insan, yaptığı şeyin sorumluluğunu almadan, hatayı küçümseyerek ya da karşısındakini suçlayarak özür diliyorsa… işte o özrü de kabul etmek zor geliyor. Çünkü özü üzgünüm değil, konuyu kapatalım olur, benim için kabul edilemeyen özür, samimiyet taşımayan veya davranışla desteklenmeyen özürdür. Önemli olan söz değil, onun peşinden gelen değişimdir.