“HAKLISIN” denmesi sizi ne kadar mutlu eder ki?

Bu sözü duyabilmem için ilk etapta bir insana değer vermem gerek.
Çabalamam, doğruları göstermeyi amaçlamam, elimden geleni yapmam, bende saklı olan tecrübelerimi paylaşmam; kolaylıkla yapabildiğim bir şey değildir bu.
"Çoğu zaman" dahi diyemiyorum, her seferinde anladığını, idrak edebildiğini dile getiren insanların kısa bir süre sonra aynı olgularda rol aldığına şahit oldum.
Haklılar, hak vermek zorundayım. Algılanabilecek kadar basit, sıradan detaylar değil anlattıklarım.
Sadece masallarda denk gelinebilecek kadar karmaşık, zorlu bir yaşantının ürünü olan tecrübeler.
Aradaki bağ koptuktan sonra çoğunun hak verdiğine şahit oldum ama; bizzat kendilerinden duydum.
Beni aksine mutsuz ediyor bu durum; gerçek niyetimi anlayamadıkları için zamanında.