32 yaşındayım sizce genç miyim yoksa yaşlı mı?

Ben böyle gelmiş böyle gidiyorum bu yaştan sonra benden adam olmaz hayatı kaçırdım hayata geç kaldım dışarı da çıkamıyorum evde çürüyorum resmen canlı canlı

Ben yapmıyorum bunu kendime ben çocukluğumdan belli böyleyim bu yaşıma kadar hiç açılamadım hep kapanık kaldım utangaç çekingen içime kapanık biriyim

Sana basit saçma kolay anlamsız gereksiz bir durum gibi gelebilir ama yaşamayan anlayamaz bilemez maalesef sadece yargılar

ByCılız herseyi anladim da ikili iliskilerin kötü asosyal vs olabilirsin benim gibi ama oyle de boyle de bir is yapman lazim sosyal olmayı gerektirmeyecek durumlar bir fabrika beden gücüyle calisabilirsin kimseyle oyle muhattap olmana gerek yok

Ah bu devirde şiir seven birisine denk gelmek

Takiplesip arada şiir mi konuşsak 😌

Ben kendimi bildim bileli bunalımdan çıkamıyorum ki zaten

Ben senelerdir eve kapalı yaşıyorum hiç dışarı çıkmıyorum gençliğim hep evde geçti

Utangaç çekingen içime kapanık asosyal özgüvensiz biriyim bu yaşıma kadar hiç açılamadım hep kapanık kaldım

Bende bu yaşıma kadar hiçbir şey yaşayamadım başaramadım kazanamadım 32 yaşındayım hâlâ bekarım hayatımda hiç sevgilim de olmadı hiç sevilmedim hayata hiçbir şey yaşayamadım herşey içimde kaldı hayatı hep kaçırdım gençliğim hep mutsuz geçti insanlara imrenerek yaşadım

aynen hanımefendinin yorumu cok doğru
birşeyleri bir yerden sonra degistiremiyorsun karakterine işliyor
küçüklükte şekilleniyor yani hersey öğreniliyor sonrasinda degistiremiyorsun

Hayır işsizim aslında çok işe başvurdum ama almadılar hep işsiz kaldım gençliğim böyle geçti gitti evde çürüyorum çocukluktan oluşuyor gelişiyor şekilleniyor herşey

aynen mesela herkese selam veresin konuşasın pozitif biri olmak geciyor icinden ama karakterin buna engel oluyor sonra disardan seni sohbeti olmayan soğuk bir insan olarak taniyorlar

ByCıLız yapicak bişe yok bende evde zaman geçiriyorum ınternette sörf yapıyorum halimden memnunmuyum deilim mutsuzum ama yapicak bise yok bu arada geçimini nasil sagliyorsun bi iste calisman lazım

Bu yaşıma kadar işsiz parasız asosyal hayattan kopuk yaşadım dış hayatla hiçbir alakam yok ailemle yaşıyorum ama ölü gibiyim masrafım yok hep evdeyim zaten hiç dışarı çıkmıyorum gençliğim hep böyle geçti yaşamayı bilmiyorum hayata uyumsuz kaldım

selam verirsin devami gelmiyor insanlar cok değişken ruh hali genelde negatif sen o an selam verir konuşmak istersin o düzgün cevap vermez sonra senin modun düşer genelde böyle oluyor seninde konuşasin gelmiyor

bu arada benim kekemelik sorunum var
agir değil ama takıldıgım zaman kendimi kötü hissediyorum takilmamak için çabalıyorum hayatim buna göre kurulu desem yalan olmaz mutsuz sorunlu biri olmamin en buyuk nedeni kekeme olmam.

Ben zaten sessiz biriyim insanlarla konuşmayan biriyim evde zaten sessizim hiç arkadaşım yok 1 tane bile arkadaşım yok maalesef böylece yaşlanıyorum gençliğim böyle yalnız mutsuz asosyal kapanık geçti artık herşeye geç kaldım hayatı da kaçırdım bu yaştan sonra da bezdim bıktım heves kalmadı iyice kapandım içime hayattan iyice koptum

ByCıLız kekemelik veya konusmayla ilgili bir sorunun yok demi?
arti mesela insanlarla konuşunca kendinde ne gibi degisiklikler oluyor
mesela cumle kuramiyorum kelime dagarcigim yok
kaygi duyuyorum
heyecanlanıyorum utanıyorum vs
hangisi

Tedavilik durum yok dediğim gibi çocukluktan hatalıyım ben yani çocuklukta gelişme gösteremedim ve hayata karşı yetersiz uyumsuz zayıf güçsüz kaldım

Bende kekemelik yok ama konuşmayı bilmiyorum ve istemsiz bir şekilde sessizim konuşmuyorum hiç ağzımdan 2 kelimeyi cımbızla alırlar

Bu arada ben mesela psikiyatristen ilac tedavisi aldım ama bir ise yaramadi hemen hemen ufak kesintilerle beraber ergenlik çağından itibaren bu yasima kadar kullandim ve bıraktım degisik degisik cok ilac kullandim bi etkisini görmedim sorun beyinle ilgili bir sey olduğu için tedavisi yok gibi çünkü her yaşanmışlıği kaydediyor ve bilinçaltına yüklüyor mesela ben icime kapanigim insanlarla konuşurken rahat deilim telefonda konusurken rahat deilim sosyal iliskilerim yok denecek kadar az artik bilincaltina kaydediliyor her o ortama girince ayni tepkileri veriyor huzursuzlaniyosun heyecan yapiyosun vs gibi kötü duygular sariyor bedenini ve düşüncelerini bu durumda bir ilac ne derece fayda sağlayabilir ki yok denecek kadar az neden genelde ilaçlar dopamin seratonin gibi hormonları yükselterek daha mutlu bir insan olmani sağlamak icin verilir hepsi böyle deildir ama geneli böyle hal buyken senin düşünce yapini hangi bir ilac değiştirebilir imkansiz bana oyle geliyor uzun suredur de denedim hicbi etkisini alamadim sahsen

kekemeliğim ağır değil hafif kendimi rahat hissettigim kişilerle rahat akici konuşurum daha resmi rahat hissetmedigim durumlarda yine akici konusurum ama kasılarak arada da takilarak konuşurum
kekemeligin tedavisi hic bir sekilde yok facede buyuk capli kekeme gruplarina forumlara uye oldum bilgi sahibi oldum ergenlik cagindan sonra da devam ediyorsa kalıcı ve kekemelik merkezine de gittim hic bi faydasi yok en iyi çözümü duyarsizlasmaymiş onu da ben yapamiyorum yani herkesle konusucaksin gerekirse kekemeligini bile bile belli ederek vs bu kekemelik konusu baya uzun olur markete oraya buraya falan git demissin de ondan yana sorun yok şükür o derece agir değil yasamayan bilemez bunu anlatamıyorum belki ama hayatımın odak noktasi bu olmuş karakterim gibi yapismis bana düşüncelerimi ele geçirmiş bir tek çözümü var bence bu saatten sonra kafayı komple baska bi kafayla degistirmek. d oyle sandigin gibi kolay değil bazi seyler. d

Ben bu yaşıma kadar istesemde değişemedim bu yaştan sonra da değişeceğimi sanmıyorum evet 30 a kadar umudum beklentim vardı ama olmadı 32 yaşındayım ve hayatım 0 dan ibaret hiçbir şey yaşayamadım gençliğim evde durarak geçti hiç sosyal hayatım iş hayatım aşk hayatım olmadan yaşadım ve böylece yaşlanıyorum çocukluktan belliydi zaten benim böyle olacağım çocukken destek alsaydım belki düzelirdim artık kapanık kaldım açılacağımı sanmıyorum bunun tedavisi de telafisi de yok hayata uyumsuzum yaşamayı beceremedim beceremiyorum maalesef

aynen dogru diyosun hersey çocuklukta belli oluyor bende utangac icime kapanik bir insandim ilkokul donemlerimi hatirliyorum da hic tahtaya kalkmazdım anca zorla kaldirirlarsa cekinirdim utanırdım
lise desen sinifta kalip bıraktım hic arkadasim yoktu konusmazdim aktif deildim mutsuzdum
yani oralardan belliydi ilerde boyle kalici sorunlar olacağı ufakken sekilleniyor her sey karakter anlaminda sonra ne yapsan boş böyle cebelleşiriz
cocuk yapmak onemli değil herkes yapar önemli olan az öz yapip onu egitim sevgi huzur vermek oda hic olmadi