Hiç etkisinden çıkamadığınız bir rüya gördünüz mü?

İşitme engelliyim ve engelli (H) ehliyetim var. Engelli ehliyetimle babamın arabasını şehir içi haricinde hiçbir yerde kullanmam yasaktı. 2019 yılının Ağustos ayıydı. Rüyamda bir sevgili bulmuşum. Sevgilimle bizim arabayla İstanbul'a gezmeye gideceğiz. Yasaktan dolayı standart Eskişehir-Bozüyük-Bilecik-Pamukova-Sakarya yolu yerine, Eskişehir-Mihalgazi-İnhisar-Geyve-Adapazarı yolunu kullanacakmışım. Hava açık ve sıcaklığı yaklaşık 35 derece. Yenipazar ilçe girişinde Jandarma bizi kontrol amaçlı çeviriyor. Ehliyet-ruhsat kontrolü yapılıyor. Jandarma: "Bu arabayı kullanamazsın" diyor. Ben arabadan inip jandarmaya derdimi anlatırken, jandarma sesini çıkarmıyor, ikide bir telsizle bir şeyler söylemeye çalışıyordu. O konuşmalardan birinde çekicinin gelip arabamı bağlayacağını seziyorum. Çevredekiler sesimi duymuş, gazetecileri çağırıyor. Bir süre sonra gazeteciler geliyor. Gazetecilere derdimi anlatırken, olay yerine çekici geliyor. Sevgilim, araba bağlanmadan hemen önce arabadan inip kaldırıma oturuyor. Çekici arabayı bağlarken, gazeteciler arabamı görüntülüyorlar. Çekici giderken, üzüntü ve sinirden, küçük çöp kutusu büyüklüğündeki taşı çekicinin arkasından fırlatıyorum. Sevgilimin önüne erimeye yüz tutmuş asfalta yatıp, sağ yumruğumu asfalta defalarca vuruyorum. Aynı zamanda mağdur oldum diye ağlıyorum. Hemen ardından uyandım. 2020 Ocak ayına kadar her gün araba ilanlarına baktım. Tofaş Murat 124 ile Renault Twingo arasında ucuz ne varsa siteyi karış karış karıştırdım. O zamanlarda maksimum 15 bin TL'ye kadar araba arıyordum. 2020'nin Ocak ayında Anadolu Üniversitesi, HGS'li giriş-çıkış sistemine geçti. En kötü yanı, personelin emekli anne/babasına ait arabası yasaktı. Serbest tarafı ise; personelin kendisi/eşi/çocuğuna kayıtlı olması zorunluydu. Mecburen ani kararla babamla notere fırladık. Arabayı babamdan devraldım.