Yüreğinizden taşan şeyleri yazıya döker misiniz?

İslâm Yöneticilerinden biri kitabın önünde oturmuş çocuğunu görür ve sorar:
"Oğlum, kitabında nelerden bahsediliyor?"
-Zihni keskinleştiren ve insana yalnızken dostluk eden şeyler.
Babası hayret içerisinde dua etmeye başlar:
"Beden ve dünya gözünden çok akıl ve kalp gözü ile gören bir evlat veren Allah'a hamdolsun.."

Ne üzücü değil mi şu asrın anlam verilmeyen ebeveynleri?
Çocuklarına bırakın kitap okuma alışkanlığı kazandırmayı, onları resim çizerken, bir şeyler yazarken görmeye dursun hemen başlarlar kınamaya..
Sanırım bundan zevk alıyorlar ve çocuklarının gelişimini, kemalini ve büyümesini ders kitaplarında görüyorlar!
Elbette ki çocuk eğitim de görecek, ilim de elde edecek ama neden küçük yaştan itibaren büyük bir titizlikle herkes tarafından bu cevherlerin önü kesilir ve hayal dünyalarına pranga vurulur ki?

Bu sebeple fırsatını bulup yalnız kalan insan daha çok çekilir içine, daha çok dert dolar, dünya artık içinde kaybolunmuş bir hücre gibidir, dar gelir ona.. Sığdıramaz düşleri, taşar hayal dünyasından kağıtlara.. Bir duaya, bir dosta gider usulca. Allah der, gözyaşlarıyla..

Bazen de öyle oluyor ki insan yaşadıklarında satırları bile şahit tutmak istemiyor,

"Ey Âdemoğulları, size çirkin yerlerinizi örtecek giysi, süslenecek elbise indirdik. Hayırlı olan, takva elbisesidir. İşte bu (nlar), Allah'ın âyetlerindendir, belki düşünüp öğüt alırlar."
(A’râf / 26)

Bir rivayette geçiyordu, çok manidar bir söz. Ancak kime ait olduğunu bilmiyorum ne yazık ki;
"Eğer imkânım olsaydı avret yerlerimi elbisenin iç yüzünden dahi gizlerdim."
Bu ne haya, bu ne takvadır..
MaşaAllah.

Örtünür insan, örtünür de gizlenir insan. Saklanır insan, kalbiyle saklanır.
İncinmek istemeyen satırlara da, dualara da saklanır işte.

Kimseler görsün istemez. Gizli ve aşikar ne varsa O'ndadır der, susar.
Bir dua haykırır gökyüzüne, Rabbim sen beni benden iyi bilirsin, her halime muttali, derdimi de bilirsin. Yalnızlığımı da bilirsin. Gökler dürülse yine sen benimlesin..

Sır denilen iç yüzleri, insanların örtüleridir.
Kim o örtüyü yanlış kişiye açarsa, bir daha kapatmak nafiledir.

Gizliyi de açığı da bilen Rabbe şükürler olsun,
Sırrı örten Allah'a secdeler olsun..

#Selâmetle 🙂

Kesinlikle yazarım, 3 yaşında bir kızım var. Annesiyle neden ayrıldık, başıma neler geldi, neden ondan uzak bir şehirde yaşıyorum, bunların hepsini büyüyünce okuması için bir ajanda doldurdum. Ömrüm vefa ederse bende anlatabilirim hepsini, ancak sıcağı sıcağına yazılmış cümleler yıllar sonra anlatılanlardan daha etkili olacaktır.
Kalabalıklar arasında yalnız kaldığım ve çok hasta olduğum bir dönemde yazacak bir defter bulamadım diye telefonumun not defterine bir tarih atıp şöyle bir şey yazmıştım; burda bu kadar insanın içinde yalnız başıma kalınca farkettim ki annem ne kadar da büyük bir velinimetmiş. Belki beni iyilestiremezdi ama etrafımda fır dönmesi bana merhamet dolu gözlerle bakması bile benim iyi hissetmeme neden olurdu. Bu günü sakın unutma...