Yaşamayı beceremiyorum. Kendimle de asla barışamıyorum, ne yapacağım?

Merhaba,

İnsanları her zaman derim ki güzel yapan davranışlarıdır. Görselin önemi vardır lakin insanı diğer insanlara kabul ettiren ve sosyal çevresine uyumu sağlayan o kişinin davranışları ve tutarlılığıdır. Pek çoğumuz kendimizde birçok kusur diye tanımladığımız noktalar görürüz. Kimimiz boyunuzu, kimimiz kilonuzu, kimimiz yerli yersiz fevri hareketlerimizi kusur adı altında tanımlarız. Bunların ortadan kalkması adına alt etmenler bakarız yani mukayese ederiz kendimizi. Bir kısmımız da yukarı nedenlere bakarız ve onlarda olan ve kendimizde olmayanlsra kafa yorarız. Bu da insanı komplekse sokar ve yavaş yavaş kroniklrşrn bir hastalığa döner. Ağır ağır birey yaptıklarından uzaklaşır, içinden bir şey yapmak gelmez, kendini beğenmez, kendini sevmez ve yalnızlaşır.

Bana kalırsa siz kendinize bir nebze haksız eleştiri yapıyor ya da içinizde bir yerde olan cevherleri keşfetmeye başlsmamışsınız. Unutmayın ki insanlar pozitif ve motivasyonu yüksek insanların yanında olmaktan mutlu olurlar. Bunu sağlamak adına kıyaslamayı ve kendinize haksız eleştiri yapmayı bırakmalısınız. Dışarıdan bakılınca herkesin hayatı mükemmel görünür, herkesin aslında kendince sorunları ve beğenmedikleri oncd yönleri vardır. Siz bunlar yerine kendinize odaklansanız ve onlarda olan ama sizde olmayanlar yerine sizde olan güzellikleri keşfetseniz bu duygu durum halinden muhtemelen kurtulursunuz. Bunu yaparken sizi motive eden insanlarla iletişimde olmak ve paylaşmak oldukça iyi gelecektir kanısındayım.
Önemli olan şudur, ruhunuz bir tohumdur. Bunu hangi toprağa atacağını bilmek ve yeşerip filizlenmesi adına hangi adımları atacağınızı bilmek gerektiği..
Eğer siz böyle haksız eleştiriler yaparsanız kendinize ruhunuz çorak topraklarda ziyan olacak..! Onu beslemeli, ona iyi davranmalı ve sürekli olumlu telkinler vermeyi denemelisiniz. Böylelikle mutlak huzuru yakalayacak ve bedeniniz de ona uyum sağlayacaktır. Kendinizde güzel yanları keşfedin, ayaklar geriye gitse de pozitif düşünün. Pozitif dostluklar kurun, sizi aşağı çeken herkezden yavaş yavaş uzaklaşın.
Yaşamımızda olanlar siyah ya da beyazdır. Bunların ortasında kalmak ömrünüzü griye çalar. Mühim olan ömrümüzden hayatlar yapmaksa biraz güzel, pozitif düşünerek o tuali renklere benzemek sizlerin elinizde. O sebeple kalkın ve silkelenip bir an önce..!

Kendinize sebepler bulun, olumsuzluklardan sıyrılıp yaşamayı beceremiyorum diyen zihninizi susturun. İrili ufaklı herkesin sorunları olduğunu ve kimsenin dört dörtlük bir yaşam sürmediğini, kimsenin sizden üstün olmadığını, sizin de kimseden üstün olmadığınızı kabullenin ve yaşamaya bakın..!

Her şey gönlünüzce olsun. Sevgiyle kalın..

Merhaba, hiçbir motivasyon konuşması yapmayacağım veya motive edici hiçbir şey söylemeyeceğim. Çünkü sizde işe yaramıyormuş ve ben de boşa kürek çekmiş gibi olmak istemem. Ancak şu kadarını söyleyeyim size. Ben 27 yaşındayım ve belki de sizden yaşça küçüğüm ya da büyüğüm. Bu hiç fark etmez aslında. Çünkü hayat tecrübesi olarak sizin de benim de birtakım deneyimlerimiz ve hayata dair pek çok gözlemlerimiz oldu şimdiye kadar. Dolayısıyal ben de bu yaşıma gelinceye kadar pek çok şeyin farkına vardım ve görme fırsatı buldum. Gördüğüm en net şey şuydu, kendini bırakan bir insanın ölene kadar başarılı olma şansı yok. Bunun yerine mucize diyebileceğimiz ihtimallerin peşinden koşan ama yaşam enerjisini kaybetmeyen insanların er ya da geç mutluluğa kavuştuğuna ve hayatlarını bir şekilde yoluna soktuğuna pek çok kez şahit oldum. Elbette bazen hatta çoğu zaman hata da yapacaksınız ama hatalardan ders çıkarıp güçlü bir şekilde yeniden geleceksiniz. Dolayısıyla pes edip giderseniz zaten hiçbir şey olmayacak ama bu hayatta istediğiniz gibi yaşamak, birtakım şeyleri değiştirmek ve sonunda güzel şeylere erişmek istiyorsanız asla ve asla kendinizden vazgeçmeyeceksiniz. Bu konu aslında çok derin, sorun yaşadığınız konularda spesifik olarak konuşmak ve değinmek isterseniz elimden geldiğince yardımcı olabilirim. Sözlerime ampulün icadını gerçekleştiren Edison'un başına gelmiş bir olayı paylaşmak istiyorum. Çünkü kendimi ne zaman sizin gibi hissetsem veya çaresiz hissetsem aklıma hep bu yaşanmışlık gelir.

"Thomas Edison’a, 999 denemeden sonra yaptığı bininci deneyde ampulü bulmasıyla ilgili olarak şöyle bir soru yöneltmişler:
- 999 kez hata yapmanıza rağmen, bininci deneyi yapacak gücü nereden buldunuz?

Edison şu yanıtı vermiş:

- Ampulün icadı bin aşamalı bir süreçti. Hata gibi görünen ilk 999 aşama, bininci ve son aşamaya götüren öğrenmelerle doluydu.