Bana dürüst gelen ve önce benden giden insanların hiç birine saygımı bozmam ama benden kaç kişi gittiyse hep yara verip gitti. Döndüm kendime dedim ki, artık neden hoşgörü ile karşılaşıyor söyleyeceklerini içinde tutuyorsun ki, giden zaten gidecektir orasını anladık ama artık hoşgörüm yok.. Zaten insanlar bu huyumuzu bildiği için her b*ku yiyor ama kusura bakma yhaaaaaa diyor ve gidiyor. Bundan sonra kusura da bakarım , canını da yakarım milletin canın can benim canım patlıcan değil...
Derim... Sonuçta gitmeyi göze alan insanın duygulari kalmamıştır bana karşı... Ve bunu benimle paylaşmış ve ortak kararımız dogrultusunda gidiyorsa tabi ki saygı duymam gerek... Evet kolay değil zor ama gitmek isteyen gider ve kalan da susmali... Acısını, kinini, öfkesini içinde yaşamalı...
Fakat bu söylediklerim sevdiğini sevmediğini tüm duygularını açık açık dile getirenler için geçerli... Seviyorum deyip sevmeyen, yalan söyleyen, aldatan insanlar için söylenecek tek kelime dahi yok... Onlar zaten mümkünse hiç sevmesin 😏
Giden gitmiştir gittiği gün bitmiştir derler. Hayatıma giren birisini başkalarına kötülemek ya da onun hakkından konuşmak ya da başka tür şeyler bana yakışmaz. Canları sağ olsun tabi ki denemişizdir olmamıştır. Daha çok saygıdan ileri gelir.
İnsan gibi giderse gitmek için geçerli mazeretleri varsa ve yalana başvurmayıp açıkça söylemişse canı sağolsun tabiki kimse kimsenin malı değildir. Ama ayakkabı mağazası gibi her numarayı yapmışsa canı sağ falan olmasın beter olsun...